நீதிவெல்லும் – 11
வேட்டையில் நிகழ்ந்த தவறு – பாண்டுவுக்கு வந்த சாபம்!
சத்தியவதியின் முடிவுகளால் குரு வம்சத்தின் அடுத்த தலைமுறை உருவானது. திருதராஷ்டிரன், பாண்டு, விதுரர் ஆகியோர் குரு வம்சத்தின் எதிர்காலத்தில் முக்கியமானவர்களாக மாறினர்.
ஆனால் அடுத்ததாக நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவம், பாண்டுவின் வாழ்க்கையையே மாற்றியது. ஒரு வேட்டையின்போது அவசரமாக எடுக்கப்பட்ட முடிவு, அரச வாழ்க்கையைத் துறந்து காட்டுக்குச் செல்லும் நிலையை அவருக்கு ஏற்படுத்தியது.
இந்த நிகழ்வின் வழியாக, ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன் அதன் விளைவுகளைச் சிந்திக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை ஆராய்வோம்.
ஓர் அம்பு… ஒரு உயிரின் முடிவு… ஒரு மன்னனின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட பெரும் திருப்பம்!
ஒரு நொடியில் எடுக்கப்படும் முடிவு, சில நேரங்களில் வாழ்நாள் முழுவதற்குமான விளைவுகளை ஏற்படுத்திவிடும். அதிகாரமும் திறமையும் கொண்டவர்கள்கூட அவசரத்தில் தவறான முடிவுகளை எடுத்துவிட்டால், அதன் பாதிப்பிலிருந்து தப்ப முடியாது.
மகாபாரதத்தில் குரு வம்சத்தின் மன்னனாக விளங்கிய பாண்டுவின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு வேட்டைச் சம்பவம் இதற்கு மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
கடந்த பகுதியில், சத்தியவதியின் முடிவுகளால் குரு வம்சத்தின் அடுத்த தலைமுறை உருவான வரலாற்றைப் பார்த்தோம். அந்த வம்சத்தில் பிறந்த பாண்டு, தனது வீரத்தாலும் ஆட்சித்திறமையாலும் புகழ்பெற்ற மன்னனாக விளங்கினார்.
ஆனால் காட்டில் வேட்டையாடச் சென்ற ஒரு நாள், அவர் எடுத்த முடிவு அவரது அரச வாழ்க்கையையே மாற்றிவிட்டது.
வேட்டைக்குச் சென்ற மன்னன்!
பாண்டு சிறந்த வில்லாளி. மன்னராக இருந்த அவர், வேட்டையாடுவதிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.
ஒருநாள் இமயமலையின் அடிவாரப் பகுதிகளில் உள்ள அடர்ந்த காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றார். அப்போது ஒரு மானும் அதன் துணையும் இணைந்திருந்ததைக் கண்டார்.
அந்தக் காட்சியைக் கண்ட பாண்டு, வேறு எதையும் ஆராயாமல் தனது வில்லில் அம்புகளைத் தொடுத்து இரு மான்களையும் தாக்கினார்.
மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வம் குறிப்பிடுவதன்படி, அவர் ஐந்து கூர்மையான அம்புகளைச் செலுத்தினார்.
ஆனால் அவர் எதிர்பார்க்காத ஒரு அதிர்ச்சிகரமான நிகழ்வு அங்கே நடந்தது.
அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட மான் மனிதக் குரலில் பேசத் தொடங்கியது!
மானின் உருவத்தில் இருந்த முனிவர்!
அந்த மான் சாதாரண விலங்கு அல்ல. அது கிந்தமர் (Kindama) என்ற தவவலிமை மிக்க முனிவர்.
அவர் தனது துணையுடன் மான் உருவத்தில் காட்டில் இருந்தார். அந்த நிலையில் இருந்தபோதுதான் பாண்டுவின் அம்புகளுக்கு இரையானார்.
உயிர் பிரியும் தருவாயில் இருந்த முனிவர் பாண்டுவைப் பார்த்துக் கேட்டார்:
“அறநெறி போற்றும் குரு வம்சத்தில் பிறந்த நீ, இத்தகைய கொடூரமான செயலை எப்படிச் செய்தாய்?”
முனிவரின் கேள்விக்குப் பாண்டு தனது தரப்பில் விளக்கம் அளித்தார்.
மன்னர்கள் வேட்டையாடுவது வழக்கமான ஒன்று என்றும், விலங்குகளை வேட்டையாடுவதில் அரச மரபுகளும் நடைமுறைகளும் இருப்பதாகவும் அவர் கூறினார்.
ஆனால் கிந்தமர் முனிவர், வேட்டையாடுவதையே தவறு என்று கூறவில்லை. அந்த உயிரினங்கள் இணைந்திருந்த முக்கியமான தருணத்தில் அவற்றைக் கொன்றதுதான் கொடுமையான செயல் என்று சுட்டிக்காட்டினார்.
ஒரு உயிரின் இயல்பான வாழ்க்கைச் செயல்பாட்டைக்கூட மதிக்காமல் நடந்துகொண்டதை அவர் கண்டித்தார்.
பாண்டுவுக்கு வழங்கப்பட்ட சாபம்!
தான் செய்த செயலின் விளைவுகளை உணர்த்திய கிந்தமர் முனிவர், பாண்டுவுக்குச் சாபமிட்டார்.
தான் தனது துணையுடன் இணைந்திருந்த தருணத்தில் பாண்டுவால் கொல்லப்பட்டதைப் போலவே, பாண்டுவும் தனது மனைவியுடன் தாம்பத்திய உறவில் ஈடுபட விரும்பும் தருணத்தில் உயிரிழப்பார் என்பதே அந்தச் சாபம்.
இதைக் கேட்ட பாண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனார்.
ஒரு மன்னனாகப் பல வெற்றிகளைப் பெற்றிருந்தாலும், ஒரு தவறான செயல் தனது வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியையும் எதிர்காலத்தையும் பாதிக்கக்கூடும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.
தான் செய்த தவறுக்காக வருந்தினார். முனிவரின் உயிரிழப்பும், அவரது துணைக்கு ஏற்பட்ட துயரமும் பாண்டுவின் மனதைப் பெரிதும் பாதித்தன.
அரியணையைத் துறந்த பாண்டு!
இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு பாண்டுவால் முன்புபோல் அரச வாழ்க்கையைத் தொடர முடியவில்லை.
தனது செயலால் ஏற்பட்ட சாபத்தை நினைத்து வருந்திய அவர், உலக வாழ்க்கையின் ஆசைகளிலிருந்து விலகி தவ வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள முடிவு செய்தார்.
தனது மனைவியர்களான குந்தி, மாத்ரி ஆகியோரிடம் தனது முடிவைத் தெரிவித்தார்.
அவர்கள் இருவரும் கணவரைத் தனியாக விட்டுச் செல்ல விரும்பவில்லை. அவருடன் காட்டில் வாழ்ந்து தவ வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.
அவர்களின் விருப்பத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பாண்டு, அரச ஆடம்பரங்களையும் செல்வங்களையும் துறந்து, மனைவியருடன் காட்டிற்குச் சென்றார்.
தனது பணியாளர்களை அஸ்தினாபுரத்திற்குத் திருப்பி அனுப்பி, தான் மனைவியருடன் காட்டில் தவ வாழ்க்கை மேற்கொள்ளச் சென்ற செய்தியை அரச குடும்பத்தினருக்கும் குடிமக்களுக்கும் தெரிவிக்கச் செய்தார்.
இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட திருதராஷ்டிரர் தனது சகோதரனின் நிலையை எண்ணி வருந்தினார்.
இந்த நிகழ்வு நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடம் என்ன?
பாண்டு செய்த தவறு, ஒரு வேட்டையில் நிகழ்ந்த தவறாக மட்டுமே நின்றுவிடவில்லை. அது அவரது குடும்ப வாழ்க்கையையும் அரச பொறுப்பையும் எதிர்காலத்தையும் பாதித்தது.
இந்த நிகழ்வை இன்றைய வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது சில முக்கியமான உண்மைகள் நமக்குப் புரிகின்றன.
1. அதிகாரம் இருப்பதால் எல்லாச் செயல்களும் நியாயமாகிவிடாது.
ஒருவர் மன்னராக இருந்தாலும், தலைவராக இருந்தாலும், அதிகாரம் கொண்டவராக இருந்தாலும், அவரது செயல்கள் அறநெறிக்கும் பிற உயிர்களின் உரிமைகளுக்கும் உட்பட்டவையே.
2. அவசர முடிவுகள் ஆழமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தலாம்.
ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன்பு அதன் பின்னணியையும் விளைவுகளையும் ஆராய வேண்டும். வேகம் மட்டுமே திறமை அல்ல; சரியான நேரத்தில் நிதானிப்பதும் திறமையே.
3. பிற உயிர்களின் உணர்வுகளையும் உரிமைகளையும் மதிக்க வேண்டும்.
மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, பிற உயிர்களுக்கும் வாழ்வதற்கான உரிமையும் இயல்பான வாழ்க்கை முறையும் உள்ளன. அவற்றை மதிப்பது மனிதநேயத்தின் அடையாளம்.
4. தவறை உணர்வது மட்டுமல்ல, அதற்குப் பொறுப்பேற்பதும் அவசியம்.
பாண்டு தனது செயலுக்காக வருந்தினார். நமது வாழ்க்கையிலும் தவறு நிகழ்ந்தால் அதை மறைக்காமல் ஏற்றுக்கொண்டு, அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் பொறுப்புடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.
இன்றைய இளைஞர்களுக்கு ஒரு செய்தி!
இன்றைய வேகமான உலகில் பல முடிவுகள் அவசரமாக எடுக்கப்படுகின்றன.
சமூக ஊடகங்களில் ஒரு கருத்தைப் பகிர்வது, வாகனம் ஓட்டும்போது நிதானத்தை இழப்பது, கோபத்தில் ஒருவரிடம் பேசுவது, குடும்பத்தில் ஆலோசிக்காமல் முக்கிய முடிவுகளை எடுப்பது எனப் பல செயல்கள் பின்னாளில் வருத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
எனவே எந்தச் செயலையும் செய்வதற்கு முன்பு மூன்று கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்:
- நான் செய்யப்போகும் செயல் சரியானதா?
- இதனால் யாருக்காவது பாதிப்பு ஏற்படுமா?
- இதன் விளைவுகளை ஏற்றுக்கொள்ள நான் தயாராக இருக்கிறேனா?
இந்த மூன்று கேள்விகளும் நம்மைத் தவறான முடிவுகளிலிருந்து பாதுகாக்க உதவும்.
நீதிச் சிந்தனை:
“செயலுக்கு முன் சிந்தனை; முடிவுக்கு முன் நிதானம்; அதிகாரத்திற்கு முன் அறநெறி!”
பாண்டுவின் வேட்டைச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துவது, திறமையும் அதிகாரமும் மட்டும் ஒருவரைச் சிறந்த மனிதராக மாற்றிவிடாது என்பதைத்தான்.
தனது செயல்களால் பிறருக்கு ஏற்படும் விளைவுகளை உணர்ந்து, எல்லா உயிர்களிடமும் கருணையுடனும் பொறுப்புடனும் நடந்துகொள்வதே உண்மையான அறநெறி.
குழந்தைகளுடன் கலந்துரையாடுவோம்
- நாம் ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன்பு ஏன் சிந்திக்க வேண்டும்?
- நம்மைவிட வலிமை குறைந்த உயிரினங்களிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்?
- அதிகாரம் உள்ளவர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி எதையும் செய்யலாமா?
- நம்மால் தவறு ஏற்பட்டால் அதை மறைப்பதா, ஏற்றுக்கொள்வதா?
“நாம் அறநெறியில் நடப்போம்; நமது தலைமுறையையும் அறநெறியில் நடத்துவோம்.”
மகாபாரத வரலாற்று ஆதாரங்கள்
இந்தக் கட்டுரைக்கான முதன்மை ஆதாரம் மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வம் – சம்பவ பர்வம்
