அடிமைத்தனத்தின் முதல் தடங்கள் - மனிதன் மனிதனை அடிமையாக்கத் தொடங்கியது எப்போது?

மனித குலம் சந்தித்த அவலங்களும் வளர்ச்சியும்

பகுதி 1 — மனிதன் மனிதனை அடிமையாக்கத் தொடங்கியது எப்போது?

கட்டுரை 1.1 — அடிமைத்தனத்தின் முதல் தடங்கள்

மனிதனை மனிதன் சொத்தாகக் கருதிய சிந்தனை எப்போது உருவானது?

ஒரு மனிதன்… ஒரு பொருளாக மாறிய தருணம்

ஒரு மனிதன் பிறக்கிறான்.

அவனுக்கும் ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது.

அவனுக்கும் ஆசைகள் இருக்கின்றன.

அவனுக்கும் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்ற இயல்பான விருப்பம் இருக்கிறது.

ஆனால் ஒரு நாள் அவன் போரில் தோற்கடிக்கப்படுகிறான்.

அவனுடைய வீடு பறிக்கப்படுகிறது.

அவனுடைய குடும்பம் அவனிடமிருந்து பிரிக்கப்படுகிறது.

அவனுடைய பெயர் மறக்கப்படுகிறது.

அதற்குப் பதிலாக அவனுக்கு ஒரு புதிய அடையாளம் வழங்கப்படுகிறது:

“அவன் யாருடைய சொத்து?”

மனிதகுல வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான கேள்விகளில் ஒன்று இதுதான்.

ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனின் சொத்தாக மாறிய வரலாறு எப்போது தொடங்கியது?

இதற்கான ஒரே ஒரு தேதியையோ, ஒரே ஒரு நாட்டையையோ வரலாறு நமக்குக் கொடுக்கவில்லை.

ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, பண்டைய மெசபொத்தேமிய ஆவணங்களில் மனிதர்களை வாங்குதல், விற்றல், கடன் காரணமாக கட்டுப்படுத்துதல், போர் கைதிகளை அடிமைகளாக்குதல் போன்ற நடைமுறைகளுக்கான தெளிவான தடயங்கள் கிடைக்கின்றன.

இதுவே நமது நீண்ட பயணத்தின் முதல் வாசல்.

அடிமைத்தனம் ஒரே நாளில் உருவானதல்ல

“அடிமைத்தனம் எப்போது தொடங்கியது?” என்ற கேள்விக்கு மிக எளிமையான பதிலைச் சொல்வது ஆபத்தானது.

ஏனெனில் மனித சமூகங்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பல்வேறு வடிவங்களில் மனிதர்களை கட்டுப்படுத்தியுள்ளன.

சிலர் போரில் கைதிகளாகினர்.

சிலர் கடனைச் செலுத்த முடியாமல் தங்களையோ தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களையோ ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு உழைக்க ஒப்படைத்தனர்.

சிலர் கடுமையான சமூக அல்லது அரசியல் தண்டனைகளால் சுதந்திரத்தை இழந்தனர்.

சிலர் பிறந்த குடும்பத்தின் நிலையால் அடிமை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

சிலர் வெளிநாட்டிலிருந்து பிடித்துக் கொண்டு வரப்பட்டனர்.

இதனால் பண்டைய உலகின் எல்லா கட்டாய உழைப்பையும் ஒரே “அடிமைத்தனம்” என்ற சொல்லுக்குள் அடைத்துவிட முடியாது.

இன்றைய வரலாற்றாசிரியர்கள் பண்டைய Near East-ல் “slave”, “servant”, “dependent worker” போன்ற நிலைகளுக்கிடையே வேறுபாடுகள் இருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். குறிப்பாக Ur III காலத்தின் ஆவணங்களில், அடிமைகளும் பிற சார்பு தொழிலாளர்களும் சில நேரங்களில் ஒரே நிர்வாக அமைப்புக்குள் வேலை செய்துள்ளனர்.

எனவே இந்தத் தொடரில் நாம் ஒரு முக்கியமான விதியைப் பின்பற்றுவோம்:

வரலாற்றை இன்றைய சொற்களால் தீர்ப்பளிப்பதற்கு முன், அந்தக் காலத்தில் அந்த சமூக அமைப்பு எவ்வாறு செயல்பட்டது என்பதைப் புரிந்துகொள்வோம்.

மெசபொத்தேமியா: எழுத்து தோன்றிய உலகில் மனிதனும் ஒரு பதிவாக மாறினான்

இன்றைய ஈராக் மற்றும் அதைச் சுற்றிய பகுதிகளில் அமைந்திருந்த மெசபொத்தேமியா, உலகின் மிகப் பழமையான நகர நாகரிகங்களுள் ஒன்றாகும்.

Tigris மற்றும் Euphrates நதிகளுக்கு இடையிலான இந்தப் பகுதியில்தான் நகரங்கள், கோயில்கள், அரண்மனைகள், நிர்வாக அமைப்புகள், வர்த்தகம் மற்றும் எழுத்துப் பதிவுகள் மிகப் பழமையான வடிவங்களில் வளர்ந்தன.

முக்கியமாக, அவர்கள் களிமண் பலகைகளில் கணக்குகளை எழுதத் தொடங்கினர்.

எவ்வளவு தானியம்?

எவ்வளவு கால்நடை?

எவ்வளவு நிலம்?

எவ்வளவு கூலி?

யார் யாருக்குக் கடன்பட்டிருக்கிறார்கள்?

யார் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள்?

இந்த நிர்வாக உலகிற்குள் மனிதர்களும் சில சமயங்களில் ஒரு பொருளாதாரப் பதிவாகத் தோன்றத் தொடங்கினர்.

பண்டைய மெசபொத்தேமியாவில் அடிமைகள் அரண்மனைகள், கோயில்கள் மற்றும் செல்வந்த குடும்பங்களுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தனர். சிலர் போர்க் கைதிகள்; சிலர் கடன் காரணமாக அடிமை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டவர்கள். குடும்ப உறுப்பினர்களை கடனுக்கான உத்தரவாதமாக ஒப்படைக்கும் நடைமுறைகளும் இருந்ததாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

போர்: வெற்றியாளனுக்கு நிலம் மட்டுமல்ல, மனிதர்களும்

பண்டைய உலகில் போர் என்பது இன்று நாம் நினைப்பதைவிட வேறுபட்ட பொருளாதார விளைவுகளைக் கொண்டிருந்தது.

ஒரு நகரம் மற்றொரு நகரைத் தோற்கடித்தால்:

நிலம் கைப்பற்றப்பட்டது.

செல்வம் கைப்பற்றப்பட்டது.

கால்நடைகள் கைப்பற்றப்பட்டன.

அதோடு மனிதர்களும் கைப்பற்றப்பட்டனர்.

போர்க் கைதிகளில் சிலர் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம்.

சிலர் விடுவிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

ஆனால் சிலர் வெற்றியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டு உழைக்க வைக்கப்பட்டனர்.

கிமு 2130–2110 காலப்பகுதியில் Lagash-ஐ ஆண்ட Gudea தொடர்பான ஆவணங்களை ஆய்வு செய்துள்ள சமகால வரலாற்றாசிரியர்கள், Elam பகுதியிலிருந்து மனிதர்கள் எவ்வாறு கட்டாயமாக இடம்பெயர்க்கப்பட்டார்கள் என்பதைப் பதிவு செய்கின்றனர். போரில் பிடிக்கப்பட்டவர்கள் மட்டுமல்லாமல், வெளிநாட்டிலிருந்து வாங்கப்பட்டவர்களும், பரிசு அல்லது tribute ஆக வழங்கப்பட்டவர்களும் இருந்திருக்கலாம் என்று அந்த ஆய்வு காட்டுகிறது.

இங்கே ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டும்:

போர் → மனிதக் கைதி → கட்டாய இடம்பெயர்வு → உழைப்பு → சொத்து

என்ற சங்கிலி உருவாகத் தொடங்கியது.

பின்னாளில் இந்தச் சங்கிலி மிகப் பெரிய உலகளாவிய மனித வணிக அமைப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

கடன்: வறுமை மனிதனை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்தியது?

அடிமைத்தனம் என்பது எப்போதும் போரின் விளைவு மட்டுமல்ல.

சில நேரங்களில் வறுமையே ஒரு மனிதனின் சுதந்திரத்தைப் பறித்தது.

ஒரு விவசாயி கடன் வாங்குகிறான்.

பயிர் தோல்வியடைகிறது.

கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த முடியவில்லை.

அப்போது அவனுடைய உழைப்பே கடனுக்கான உத்தரவாதமாக மாறலாம்.

சில பண்டைய மெசபொத்தேமிய சட்டங்களில் கடன் காரணமாக ஒருவரை அல்லது அவரது குடும்ப உறுப்பினர்களை கட்டாய உழைப்பில் ஈடுபடுத்தும் நிலைகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. Hammurabi சட்டத் தொகுப்பின் §117, கடனைச் செலுத்த முடியாத ஒருவர் தன்னையும், மனைவியையும், மகனையும், மகளையும் பணத்திற்காக விற்றல் அல்லது கட்டாய உழைப்புக்கு ஒப்படைத்தல் போன்ற நிலையைப் பதிவு செய்கிறது; அதே சட்டம் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின் விடுதலை வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான உண்மையைப் பார்க்கிறோம்:

பண்டைய உலகில் அடிமைத்தனம் என்ற நிலை எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாகவும் நிரந்தரமாகவும் இருந்ததில்லை.

சில இடங்களில் அது நிரந்தர சொத்து நிலையாக இருந்திருக்கலாம்.

சில இடங்களில் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கான கட்டாய உழைப்பாக இருந்திருக்கலாம்.

இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதே வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கான முதல் படி.

Hammurabi சட்டம்: மனித உரிமைகளின் சட்டமா? அடிமைத்தனத்தின் சட்டமா?

பாபிலோனிய மன்னன் Hammurabi-யின் சட்டத் தொகுப்பு கிமு 18ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.

இது உலகின் பழமையான முழுமையான சட்டத் தொகுப்புகளில் ஒன்றாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தச் சட்டத்தில் அடிமைகள் குறித்த பல விதிகள் உள்ளன.

ஒருவரின் அடிமையைத் திருடுதல் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது.

ஓடிப்போன அடிமையை மறைத்தல் தண்டனைக்குரியதாக இருந்தது.

அடிமையை வாங்குதல் மற்றும் விற்பனை செய்வதற்கான சட்டப் பரிமாற்றங்களும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

மேலும் ஒரு அடிமை தன் எஜமானிடம் இருந்து தப்பிச் சென்றால் அவனை மீண்டும் ஒப்படைக்க வேண்டிய கடமையும் சட்டத்தில் காணப்படுகிறது.

இதில் ஒரு முரண்பாடு இருக்கிறது.

ஒருபுறம் Hammurabi தன்னை:

“வலிமையானவன் பலவீனமானவனைத் துன்புறுத்தாதபடி”

நீதியை நிலைநிறுத்த வந்த மன்னனாகத் தன்னைச் சித்தரிக்கிறார்.

மறுபுறம் அதே சட்ட அமைப்பு மனிதர்களை வாங்கக்கூடிய, விற்கக்கூடிய சொத்தாக அங்கீகரிக்கிறது.

இதுதான் வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான முரண்பாடு:

ஒரு சமூகத்தில் “நீதி” என்ற கருத்து வளர்ந்துகொண்டிருந்த அதே நேரத்தில், அந்த சமூகத்திலேயே சில மனிதர்களுக்கு முழுமையான சுதந்திரம் மறுக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

அடிமைக்கும் மனித வாழ்க்கை இருந்தது

“அடிமை” என்ற வார்த்தை கேட்டவுடன் ஒருவரை முழுமையாக உரிமையற்ற மனிதராக நாம் கற்பனை செய்யக்கூடும்.

ஆனால் பண்டைய மெசபொத்தேமிய ஆதாரங்கள் மிகவும் சிக்கலான ஒரு சமூகத்தை காட்டுகின்றன.

சில அடிமைகள் குடும்பங்களை அமைத்தனர்.

சிலர் தொழில்களில் ஈடுபட்டனர்.

சிலர் சொத்து வைத்திருந்தனர்.

சிலர் வணிகச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டனர்.

சிலர் விடுதலை பெற்றனர்.

ஆனால் இவை அனைத்தும் அவர்களின் அடிப்படை நிலையை மாற்றிவிடவில்லை: அவர்கள் மற்றொருவரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தனர்.

சில ஆதாரங்களில் அடிமைகள் நம்பிக்கைக்குரிய பணிகளில் ஈடுபட்டு, காலப்போக்கில் விடுதலை பெறும் வாய்ப்பும் இருந்ததாகக் காணப்படுகிறது. அதே நேரத்தில் தப்பிச் செல்ல முயன்றவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனைகள் இருந்தன.

அதாவது:

அடிமையின் வாழ்க்கை = முழுமையான துன்பம் மட்டுமே

என்றும்,

அடிமையின் வாழ்க்கை = சாதாரண தொழிலாளியின் வாழ்க்கை

என்றும் கூறுவது இரண்டுமே வரலாற்றைச் சுருக்கிவிடும்.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான உண்மை: பண்டைய அடிமைத்தனம் நவீன அடிமைத்தனம் அல்ல

இந்தத் தொடரில் இந்த வேறுபாடு மிகவும் முக்கியமானது.

16ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர் உருவான Atlantic plantation slavery போன்ற அமைப்புகளில் இன அடிப்படையிலான நிரந்தர chattel slavery மிகப்பெரிய அளவில் வளர்ந்தது.

அதை கிமு 2000-ஆம் ஆண்டின் மெசபொத்தேமிய அடிமைத்தனத்துடன் அப்படியே ஒப்பிட முடியாது.

Cambridge-ன் The Cambridge World History of Slavery ஆய்வுகள் பண்டைய Near East-ல் அடிமைத்தனம் இருந்ததை உறுதிப்படுத்தினாலும், பின்னாளின் Atlantic உலகில் காணப்பட்ட அளவிலான mass exploitation அங்கு இருந்ததாகக் கருதுவது தவறாகும் என்று எச்சரிக்கின்றன.

மேலும் Ur III காலத்தைப் பற்றிய சமகால ஆய்வுகள், அந்தக் காலத்தின் மொத்த உழைப்புச் சக்தியில் அடிமைகளின் பங்கு மிகப் பெரியதாக இருந்ததாகக் கூறுவதில் எச்சரிக்கை தேவை எனக் குறிப்பிடுகின்றன.

இதுவே நமது தொடரின் ஆய்வுத் தரத்தை நிர்ணயிக்கும்.

அப்படியானால் அடிமைத்தனத்தின் “தொடக்கம்” எங்கே?

இப்போது நாம் முதல் கேள்விக்குத் திரும்பலாம்.

அடிமைத்தனம் எப்போது தொடங்கியது?

நம்மிடம் உறுதியான ஒரு தேதி இல்லை.

ஒரே ஒரு அரசனையும் குற்றவாளியாகச் சுட்டிக்காட்ட முடியாது.

ஒரே ஒரு நாட்டையும் அதன் பிறப்பிடமாக அறிவிக்க முடியாது.

ஆனால் மனித சமூகங்கள்:

• போர் கைதிகளை கட்டுப்படுத்தியபோது,
• கடனைச் செலுத்த முடியாதவர்களை கட்டாய உழைப்புக்குத் தள்ளியபோது,
• மனிதர்களை வாங்கி விற்கத் தொடங்கியபோது,
• ஒருவரின் சுதந்திரத்தை மற்றொருவர் சட்டரீதியாகக் கட்டுப்படுத்தியபோது,

அடிமைத்தனத்தின் அடிப்படை அமைப்பு உருவானது.

அந்த அமைப்பு பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளில் மாறிக்கொண்டே வந்தது.

ஒரு சிறிய விதை… பின்னர் உலகளாவிய அமைப்பு

பண்டைய மெசபொத்தேமியாவில் நாம் பார்க்கும் மனிதக் கட்டுப்பாட்டின் சிறிய அமைப்புகள், பின்னர்:

கிரேக்கம் → ரோம் → மத்திய கிழக்கு → ஆப்பிரிக்கா → இந்தியப் பெருங்கடல் → இஸ்லாமிய உலகம் → ஐரோப்பிய கடல் பேரரசுகள் → அமெரிக்கக் கண்டங்கள் → Atlantic Slave Trade

என்று பல்வேறு வரலாற்று சூழல்களில் புதிய வடிவங்களை எடுத்தன.

ஒவ்வொரு காலத்திலும் அதன் காரணங்களும், சட்டங்களும், பொருளாதார அமைப்புகளும் வேறுபட்டன.

ஆனால் ஒரு பொதுவான கேள்வி மட்டும் தொடர்ந்து இருந்தது:

“ஒரு மனிதனுக்கு இன்னொரு மனிதனின் மீது இவ்வளவு அதிகாரம் இருக்க முடியுமா?”

இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை மனிதகுலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது.

இந்த வரலாறு நமக்கு சொல்லும் முதல் பாடம்

அடிமைத்தனத்தின் வரலாற்றை வெறும் “கொடுமையின் வரலாறு” என்று மட்டும் படிக்கக்கூடாது.

அது அதிகாரத்தின் வரலாறு.

அது பொருளாதாரத்தின் வரலாறு.

அது சட்டத்தின் வரலாறு.

அது போரின் வரலாறு.

அது மனிதனின் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டத்தின் வரலாறு.

மிக முக்கியமாக…

அது “மனிதன் யார்?” என்ற கேள்வியின் வரலாறு.

ஒரு மனிதன் மற்றொரு மனிதனின் சொத்தாக மாற முடியும் என்று ஒரு சமூகம் ஏற்றுக்கொண்டால், அடுத்த கேள்வி:

“அந்த உரிமையை யார் கொடுத்தார்கள்?”

அந்தக் கேள்வி எழுந்த நாளிலிருந்தே அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான சிந்தனையின் விதையும் விதைக்கப்பட்டது.

ஆனால் அந்த விதை முளைக்க இன்னும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன.

அந்தப் பயணத்தின் அடுத்த முக்கிய அத்தியாயம்:

கிரேக்கமும் ரோமும்.

அங்கு நாம் ஒரு புதிய உலகத்தைப் பார்க்கப் போகிறோம்.

ஜனநாயகம் வளர்ந்த நகரங்களில் அடிமைகள் இருந்தார்கள்.

“சுதந்திரம்” பற்றி தத்துவஞானிகள் பேசிய உலகிலேயே மனிதர்கள் வாங்கி விற்கப்பட்டார்கள்.

அதுதான் நமது அடுத்த கட்டுரை கேட்கப்போகும் கேள்வி.

ஆதாரங்கள் / மேற்கோள் ஆய்வுகள்

1. The Code of Hammurabi — பண்டைய பாபிலோனிய சட்டத் தொகுப்பு; அடிமை வாங்குதல், விற்பனை, தப்பிச் செல்லுதல், கடன் மற்றும் கட்டாய உழைப்பு உள்ளிட்ட பல விதிகள்.

2. Daniel C. Snell, “Slavery in the Ancient Near East,” The Cambridge World History of Slavery — பண்டைய Near East-ல் அடிமைத்தனத்தின் இயல்பு மற்றும் வரையறை.

3. J. Nicholas Reid, “Punishment for the Coercion of Labour during the Ur III Period” — Ur III காலத்தில் அடிமைகள், சார்பு தொழிலாளர்கள், கட்டாய உழைப்பு மற்றும் தண்டனைகள் பற்றிய ஆய்வு.

4. Vitali Bartash, “Gudea's Iranian Slaves” — கிமு 2130–2110 காலத்தில் Elam பகுதியிலிருந்து Lagash-க்கு மனிதர்கள் கட்டாயமாக இடம்பெயர்க்கப்பட்ட வரலாறு.

5. Larry May, Ancient Legal Thought — Hammurabi உள்ளிட்ட பண்டைய சட்டங்களில் சுதந்திரம் மற்றும் அடிமைத்தனத்தின் சட்ட நிலை.