E20 vs EV: இந்தியாவின் எதிர்கால எரிபொருள் கொள்கை எந்தப் பாதையில் செல்ல வேண்டும்?
மக்களின் பாக்கெட்டில் சுமையா? நாட்டின் அந்நியச் செலாவணி சேமிப்பா?
இந்தியாவின் எரிபொருள் கொள்கையில் E20 பெட்ரோல் முக்கியமான கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. பெட்ரோலில் 20 சதவீதம் வரை எத்தனால் கலப்பது, கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைத்து அந்நியச் செலாவணியைச் சேமிக்கவும், விவசாயிகளுக்கு புதிய சந்தையை உருவாக்கவும், எரிசக்திப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தவும் உதவும் என்பது அரசின் முக்கிய வாதமாக உள்ளது.
ஆனால் E20 நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, இந்த விவாதம் இனி எண்ணெய் நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசின் கொள்கை விவாதமாக மட்டும் இல்லை. சாதாரண வாகன ஓட்டியின் அன்றாட வாழ்க்கையிலும் அதன் தாக்கம் உணரப்படுகிறதா? என்ற கேள்வியாக மாறியுள்ளது.
“முன்பைவிட Mileage குறைகிறது”, “அதே அளவு பெட்ரோலில் குறைந்த தூரமே செல்ல முடிகிறது”, “பழைய வாகனங்களில் Performance பாதிக்கப்படுகிறது” போன்ற புகார்கள் வாகனப் பயனாளர்களிடையே எழுந்துள்ளன. குறிப்பாக பழைய வாகனங்களைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு E20-ன் Fuel-Efficiency மற்றும் Compatibility குறித்த கவலைகள் அதிகமாக உள்ளன.
இந்த மக்கள் அதிருப்தியை அரசியல் விவாதமாக மாற்றிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களில் அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் மற்றும் ராகுல் காந்தியும் இடம்பெறுகின்றனர். E20 காரணமாக ஏற்படக்கூடிய Mileage இழப்பு, அதிகரிக்கும் எரிபொருள் நுகர்வு மற்றும் அதன் மூலம் நுகர்வோருக்கு ஏற்படும் கூடுதல் செலவு ஆகியவற்றைச் சுட்டிக்காட்டி, அரசின் கொள்கையால் பொதுமக்களிடமிருந்து மறைமுகமாக கூடுதல் பணம் வசூலிக்கப்படுவதாக அவர்கள் விமர்சித்துள்ளனர்.
ஆனால் இந்த விமர்சனத்திற்கு மத்திய சாலைப் போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரி வேறுபட்ட கோணத்தில் பதிலளிக்கிறார்.
அவரது வாதத்தின் மையம்:
எத்தனால் கலப்பது என்பது மக்களிடம் கூடுதல் பணம் வசூலிப்பதற்கான திட்டமல்ல; மாறாக இந்தியாவின் Crude-Oil இறக்குமதியைக் குறைத்து அந்நியச் செலாவணியைச் சேமிப்பது, விவசாயிகளுக்கு புதிய சந்தையை உருவாக்குவது மற்றும் நாட்டின் எரிசக்திப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவது என்பதே இதன் நோக்கம்.
இதனால் விவாதம் இரண்டு முனைகளாகப் பிரிகிறது.
ஒருபுறம்:
“மக்களின் வாகனச் செலவு அதிகரிக்கிறதா?"
மறுபுறம்:
“நாட்டின் Crude-Oil இறக்குமதிச் செலவை குறைப்பது அவசியமல்லவா?”
இரண்டு தரப்பினரின் வாதங்களிலும் கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்கள் உள்ளன.
ஆனால் இங்கு ஒரு இன்னும் முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:
E20 மூலம் நாட்டிற்கு கிடைக்கும் அந்நியச் செலாவணி சேமிப்பை மட்டும் கணக்கிடுவது போதுமா?
எத்தனால் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பயிர்களுக்கு தேவையான உரம், டீசல், டிராக்டர், அறுவடை இயந்திரங்கள், போக்குவரத்து, மின்சாரம் மற்றும் Distillation Process ஆகியவற்றுக்கான செலவுகளையும் சேர்த்து கணக்கிட்டால் என்ன ஆகும்?
மேலும், எத்தனால் Petrol-ஐவிட குறைந்த energy content கொண்டிருப்பதால் ஏற்படும் Mileage குறைவு மற்றும் அதனால் நுகர்வோருக்கு ஏற்படும் கூடுதல் செலவையும் சேர்த்தால், E20-ன் உண்மையான பொருளாதாரப் பயன் எவ்வளவு?
இதற்கு மேலாக, உலகின் மிகப்பெரிய agricultural land base கொண்ட அமெரிக்கா மற்றும் Brazil போன்ற நாடுகளின் Ethanol Model-ஐ, நில வளம் குறைவான இந்தியாவுடன் நேரடியாக ஒப்பிட முடியுமா?
அதே நேரத்தில், Solar + Electricity + Battery + EV என்ற புதிய தொழில்நுட்பம் அதே நிலப்பரப்பில் மிக அதிகமான Mobility-ஐ வழங்கக்கூடியதாக இருந்தால், இந்தியாவின் நீண்டகால எரிசக்திக் கொள்கை எந்தத் திசையில் நகர வேண்டும்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில் E20 நல்லதா, கெட்டதா? என்ற எளிய இரு முனை விவாதத்தில் இல்லை.
அதற்குப் பதிலாக:
அந்நியச் செலாவணி + விவசாயம் + உணவுப் பாதுகாப்பு + நிலம் + நீர் + எரிசக்தி + சுற்றுச்சூழல் + நுகர்வோர் செலவு + புதிய தொழில்நுட்பம்
என அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கணக்கில் எடுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
அந்தப் பின்னணியில்தான் E20 vs EV என்ற விவாதத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது.
E20 என்றால் என்ன?
E20 என்பது:
80% பெட்ரோல் + 20% எத்தனால்
என்ற கலவையாகும்.
இந்தியாவின் Ethanol Blending Policy-யின் முக்கிய நோக்கங்கள்:
- கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைத்தல்
- அந்நியச் செலாவணி வெளியேற்றத்தைக் குறைத்தல்
- விவசாயப் பொருட்களுக்கு கூடுதல் சந்தை உருவாக்குதல்
- எரிசக்திப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல்
- எரிபொருள் துறையின் கார்பன் உமிழ்வைக் குறைத்தல்
என்பவையாகும்.
இந்த நோக்கங்கள் அனைத்தும் கொள்கை ரீதியாக நியாயமானவையே.
ஆனால் ஒரு கொள்கையின் பயனை மதிப்பிடும்போது அதனால் கிடைக்கும் நேரடி நன்மைகளை மட்டும் அல்லாமல், அதற்காகச் செலுத்தப்படும் மறைமுகச் செலவுகளையும் கணக்கிட வேண்டும்.
E20-ல் Mileage குறைவு ஏன் ஏற்படுகிறது?
எத்தனால் மற்றும் பெட்ரோலின் முக்கியமான வேறுபாடுகளில் ஒன்று அவற்றின் Energy Content.
ஒரே அளவு எரிபொருளில் எத்தனால் தரும் Energy, பெட்ரோலைவிட கணிசமாகக் குறைவு.
இதன் நேரடி விளைவு:
ஒரே தூரம் செல்ல அதிக எரிபொருள் தேவைப்படலாம்.
E20 பயன்படுத்தும்போது Mileage குறைவது குறித்து பல்வேறு மதிப்பீடுகள் உள்ளன. குறிப்பாக பழைய வாகனங்களில் சுமார் 2% முதல் 6% வரை Fuel-Efficiency குறைவு ஏற்படலாம் என்ற கணக்குகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.
E20-க்காக வடிவமைக்கப்பட்ட நவீன வாகனங்களின் நிலை வேறுபட்டது. அவை E20-ஐ ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆனால் பழைய, குறிப்பாக 2008-க்கு முந்தைய வாகனங்களுக்கு Compatibility மற்றும் Mileage தொடர்பான கேள்விகள் அதிகம் எழுகின்றன.
எனவே:
“E20 எல்லா வாகனங்களையும் பாதிக்கும்”
என்பதும் சரியல்ல.
அதேபோல்,
“E20 எந்த வாகனத்திலும் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது”
என்பதும் பொதுவாகச் சொல்லக்கூடிய கூற்று அல்ல.
வாகனத்தின் தயாரிப்பு ஆண்டு, Engine Design, Fuel System மற்றும் Manufacturer Specification ஆகியவை முக்கியம்.
ஆனால் 2–6% Mileage குறைவு ஏன் முக்கியம்?
ஒரு தனிப்பட்ட வாகன உரிமையாளருக்கு 2% அல்லது 5% Mileage குறைவு சிறியதாகத் தோன்றலாம்.
ஆனால் இந்தியாவில் கோடிக்கணக்கான Petrol வாகனங்கள் தினமும் இயங்குகின்றன.
அதனால்:
சிறிய Fuel-Efficiency குறைவு × மிகப்பெரிய வாகன எண்ணிக்கை = பெரிய தேசிய அளவிலான எரிபொருள் தேவை
என்ற நிலை உருவாகலாம்.
மேலும், ஒரு வாகனத்தின் Lifetime-ல் ஏற்படும் கூடுதல் Fuel செலவும் நுகர்வோருக்கு முக்கியமானது.
இதனால் E20-ன் பயனை மதிப்பிடும்போது:
“ஒரு லிட்டர் E20 எவ்வளவு செலவு?”
என்பதை மட்டும் பார்க்காமல்,
“ஒரு கிலோமீட்டர் பயணத்திற்கு எவ்வளவு செலவு?”
என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.
இதுவே உண்மையான Fuel Economics.
“எத்தனால் மூலம் அந்நியச் செலாவணி சேமிப்பு” — முழு கணக்கு இதுவா?
எத்தனால் Blending-க்கு ஆதரவான மிக முக்கியமான வாதங்களில் ஒன்று:
எத்தனால் உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்படுகிறது → பெட்ரோலில் ஒரு பகுதி இறக்குமதி செய்ய வேண்டியதில்லை → Crude Oil Import குறையும் → அந்நியச் செலாவணி சேமிக்கப்படும்.
இந்த வாதத்தின் அடிப்படை தர்க்கம் சரியானது.
ஆனால் இதிலேயே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:
எத்தனால் தயாரிக்க செலவிடப்படும் அந்நியச் செலாவணி எவ்வளவு?
எத்தனால் வயலில் இருந்து நேரடியாக பெட்ரோல் பங்கிற்கு வருவதில்லை.
அதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய Supply Chain உள்ளது.
விதை → விவசாயம் → உரம் → டீசல் → டிராக்டர் → பாசனம் → அறுவடை → போக்குவரத்து → Processing → Fermentation → Distillation → Storage → Blending
என்று பல கட்டங்களை கடக்கிறது.
ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் Energy மற்றும் பணச் செலவு உள்ளது.
எத்தனால் பயிரின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான செலவுகள்
எத்தனால் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பயிர்கள் — குறிப்பாக கரும்பு மற்றும் மக்காச்சோளம் போன்றவை — பல்வேறு உள்ளீடுகளைத் தேவைப்படுத்துகின்றன.
உரம்
விவசாய உற்பத்திக்கு Nitrogen, Phosphate, Potash போன்ற உரங்கள் தேவைப்படுகின்றன.
டீசல்
நிலத்தை உழுதல், விதைத்தல், நீர்ப்பாசனம், அறுவடை மற்றும் போக்குவரத்து போன்ற பல செயல்களில்Diesel பயன்படுத்தப்படுகிறது.
டிராக்டர்
நிலத் தயாரிப்பு முதல் அறுவடை வரை பல இயந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
அறுவடை இயந்திரங்கள்
பெரிய அளவிலான Commercial Farming-ல் Harvesting Machinery முக்கியமானது.
போக்குவரத்து
பயிர்களை வயலிலிருந்து Processing Plant-க்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும்.
Distillation
Fermentation மூலம் உருவான Ethanol-ஐ Fuel-Grade Purity-க்கு கொண்டு வர Distillation தேவைப்படுகிறது. இந்தச் செயல்முறைக்கும் கணிசமான Energy தேவைப்படுகிறது.
எனவே எத்தனால் ஒரு “உள்நாட்டு எரிபொருள்” என்றாலும், அதன் உற்பத்திச் சங்கிலி முழுவதும் Fossil Energy மற்றும் பிற வளங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.
இதனால் கேள்வி:
கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைப்பதால் சேமிக்கப்படும் அந்நியச் செலாவணியிலிருந்து, எத்தனால் உற்பத்திக்கான மறைமுகச் செலவுகளை கழித்தால் உண்மையான Net Saving எவ்வளவு?
என்பதாகிறது.
எத்தனால் தயாரிக்கப்படும் பயிர்களுக்கு மாற்றுப் பயன்பாடுகள் உள்ளன
இது இன்னொரு முக்கியமான பொருளாதாரக் கேள்வி.
எத்தனால் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் விவசாயப் பொருட்களுக்கு வேறு பயன்பாடுகளும் உள்ளன.
மக்காச்சோளம்
- மனித உணவு
- கால்நடைத் தீவனம்
- தொழில்துறை பயன்பாடு
- ஏற்றுமதி
அரிசி
- மனித உணவு
- கால்நடைத் தீவனம்
- ஏற்றுமதி
கரும்பு
- சர்க்கரை
- ஏற்றுமதி
- பிற தொழில்துறை பயன்பாடுகள்
எனவே ஒரு பயிரை எரிபொருளாக மாற்றும்போது, அதன் மற்றொரு பயன்பாடு குறைகிறது.
இதையே பொருளாதாரத்தில்:
Opportunity Cost — மாற்றுப் பயன்பாட்டின் இழப்பு
என்று கூறுகிறோம்.
அதனால் எத்தனால் உற்பத்திச் செலவில் வெறும் விவசாயச் செலவை மட்டும் சேர்க்காமல், அந்தப் பயிரின் மாற்றுப் பயன்பாட்டால் கிடைத்திருக்கக்கூடிய பொருளாதார மதிப்பையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
Food vs Fuel — இந்தியாவுக்கு முக்கியமான கேள்வி
இங்குதான் E20 விவாதம் இன்னும் பெரியதாகிறது.
இந்தியாவிடம் நில வளம் வரம்புக்குட்பட்டது.
அதே நிலம்:
- உணவு உற்பத்திக்கு
- கால்நடைத் தீவனத்திற்கு
- காடுகளுக்கு
- வீடுகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளுக்கு
- சூரிய மின்சக்திக்கு
- எரிபொருள் பயிர்களுக்கு
பயன்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது.
அதனால்:
Food or Fuel?
என்ற கேள்வி இந்தியாவில் சாதாரணமான கேள்வி அல்ல.
மக்கள்தொகை அதிகமாகவும், நில வளம் குறைவாகவும் உள்ள நாட்டில் இது நீண்டகால தேசியக் கொள்கை கேள்வியாக மாறுகிறது.
Brazil-ன் Ethanol Model-ஐ இந்தியா பின்பற்ற முடியுமா?
Ethanol பயன்பாட்டை ஆதரிப்பவர்கள் அடிக்கடி Brazil-ஐ எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்.
Brazil-ல் Ethanol ஒரு நீண்டகால Fuel Ecosystem-ன் பகுதியாக உள்ளது. அங்கு Sugarcane அடிப்படையிலான Ethanol Production முக்கிய இடம் பெற்றுள்ளது. Flex-Fuel Vehicles மூலம் Petrol மற்றும் Ethanol ஆகியவற்றுக்கு இடையே நுகர்வோர் தேர்வும் உள்ளது. அமெரிக்காவிலும் Ethanol Gasoline Blends பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
ஆனால் Brazil மற்றும் India இடையே ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது:
நில வளம்.
Brazil மற்றும் USA போன்ற நாடுகள் மிகப்பெரிய Agricultural Land Base கொண்டவை.
அதனால் பெரிய அளவில் Crop Cultivation-ஐ விரிவுபடுத்துவதற்கான வாய்ப்பு இந்தியாவை விட அதிகம்.
இந்தியாவில் நிலம் குறைவு.
எனவே Brazil-ல் வெற்றிகரமாக செயல்படும் ஒரு Land-Intensive Fuel Model, இந்தியாவிலும் அதே அளவில் பொருந்தும் என்று நேரடியாக முடிவு செய்ய முடியாது.
1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடியும் இன்றைய இந்தியாவும்
Brazil-ன் Ethanol Revolution-ன் பின்னணியில் 1973–74 காலகட்டத்தின் Oil Shock முக்கிய பங்கு வகித்தது.
அந்தக் காலத்தில் சர்வதேச Crude Oil சந்தையில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய அதிர்ச்சி, எண்ணெய் இறக்குமதியைச் சார்ந்த நாடுகளுக்கு மாற்று எரிசக்தி தேட வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியது.
ஆனால் இன்றைய உலகம் வேறுபட்டது.
இன்று இந்தியாவிடம்:
- Solar power
- Wind power
- Battery technology
- Electric vehicles
- Energy storage
- Smart grids
போன்ற பல புதிய தொழில்நுட்ப வாய்ப்புகள் உள்ளன.
எனவே 1970களில் உருவான ethanol தீர்வை 2026-ன் தொழில்நுட்ப உலகில் அதே அளவில் விரிவுபடுத்த வேண்டுமா என்பது மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கேள்வியாகிறது.
Petrol vs Ethanol — விலை மட்டும் போதுமா?
சர்வதேச சந்தையில் Petrol மற்றும் Ethanol விலைகளை ஒப்பிடும்போது ஒரு முக்கியமான விஷயம் மறக்கப்படக்கூடாது.
எரிபொருளின் விலையை மட்டும் ஒப்பிடுவது போதாது.
Energy-Equivalent Price
என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.
ஏனெனில் Ethanol-ன் Energy Content Petrol-ஐவிட குறைவு.
ஒரு Barrel Ethanol மற்றும் ஒரு Barrel Petrol ஆகியவற்றின் விலை ஒன்றுக்கொன்று அருகில் இருந்தாலும், இரண்டிலும் கிடைக்கும் Useful Energy ஒரே அளவு அல்ல.
அதனால்:
- Dollar per Barrel
என்பதைவிட,
Dollar per Unit of Usable Energy
என்ற அளவுகோல் பொருத்தமானது.
இதுவே Ethanol மூலம் உண்மையில் அந்நியச் செலாவணி சேமிக்கப்படுகிறதா என்பதை மதிப்பிடுவதில் முக்கியமானது.
Solar + EV — புதிய போட்டியாளர்
இங்கேதான் இந்தியாவின் எரிபொருள் விவாதத்தில் EV ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
ஒரு பாரம்பரிய Internal Combustion Engine வாகனத்தில்:
சூரிய ஒளி → பயிர் → Biomass → Fermentation → Ethanol → Distillation → Fuel → Engine → Wheels
என்ற நீண்ட Energy Chain உள்ளது.
மாறாகSolar-Powered EV-ல்:
சூரிய ஒளி → Solar Panel → Electricity → Battery → Eelectric motor → Wheels
என்ற குறுகிய Energy Chain உள்ளது.
ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் ஏற்படும் Energy Losses குறைவாக இருப்பதால், Ssolar Electricity + EV அமைப்பு Land மற்றும் Energy Efficiency அடிப்படையில் மிகப் பெரிய நன்மையை வழங்கக்கூடும்.
Charles Worringham-ன் 187 மடங்கு ஒப்பீடு
இந்த விவாதத்தில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க ஒரு ஆய்வு, ஆஸ்திரேலிய ஆய்வாளர் Charles Worringham தயாரித்த IEEFA ஆய்வு.
அந்த ஆய்வின் கணக்குப்படி:
ஒரு Hectare Solar Panel மூலம் Charging செய்யப்படும் EV-கள் செல்லும் பயணத் தூரத்தை ஈடுகட்ட,
சுமார் 187 Hectares (462 Acre) Maize-ல் இருந்து தயாரிக்கப்படும் Ethanol தேவைப்படலாம்.
அதாவது:
Solar + EV : Maize + Ethanol ≈ 1 : 187
என்ற Land-Use Comparison.
IEEFA ஆய்வு Electricity Transmission, Battery Charging மற்றும் Grid Storage ஆகியவற்றில் ஏற்படும் Losses-ஐயும் கணக்கில் எடுத்துள்ளது.
Sugarcane Ethanol-க்கும் Land Requirement மிக அதிகமாக இருப்பதாக அந்த ஆய்வு கணக்கிட்டுள்ளது; ஒரு Hectare Solar-ல் Charging செய்யப்படும் EV பயணத்துக்கு சமமான பயணத்தை உருவாக்க சுமார் 251 Hectares Sugarcane தேவைப்படலாம் என ஆய்வு கூறுகிறது.
இவை குறிப்பிட்ட ஆய்வின் Assumptions அடிப்படையிலான கணக்குகள் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு இடத்திலும் Solar Rradiation, Crop Yield, Ethanol Conversion Efficiency, Vehicle Efficiency போன்றவை மாறுபடும்.
ஆனால் இந்தக் கணக்குகள் எழுப்பும் கேள்வி மிகவும் முக்கியமானது:
இந்தியாவின் குறைந்த நில வளத்தை எரிபொருள் பயிர்களுக்கு பயன்படுத்துவதா, அல்லது அதே நிலத்தின் ஒரு சிறிய பகுதியை Solar Electricity உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்தி EV-களை இயக்குவதா?
ஏன் Solar-to-EV அதிக Energy-Efficient ஆக இருக்கலாம்?
மக்காச்சோளம் சூரிய ஒளியை முதலில் Biomass-ஆக மாற்றுகிறது.
அதில் Grain ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி மட்டுமே.
பின்னர்:
Grain → Fermentation → Ethanol → Distillation → Petrol Blending → Engine
என்று பல கட்டங்கள் வருகின்றன.
ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் Energy Loss ஏற்படுகிறது.
Internal Combustion Engine-ன் Fuel Energy-யில் ஒரு பகுதி மட்டுமே சக்கர இயக்கமாக மாறுகிறது.
மாறாக Solar Panel நேரடியாக Sunlight-ஐ Electricity-ஆக மாற்றுகிறது.
பின்னர்:
Electricity → Battery → Motor
என்ற குறுகிய பாதையில் வாகனம் இயக்கப்படுகிறது.
இதனால் E20 vs EV: இந்தியாவின் எதிர்கால எரிபொருள் கொள்கை எந்தப் பாதையில் செல்ல வேண்டும்?
“ஒரு hectare” என்ற கேள்வி ஏன் முக்கியம்?
இந்தியாவின் எதிர்கால Energy Policy-யில் Land-Use Efficiency ஒரு முக்கியமான அளவுகோலாக மாற வேண்டும்.
ஒரு hectare நிலத்திலிருந்து:
எவ்வளவு fuel?
என்பதைவிட,
அதே Hectare-ல் எந்த Energy Technology மூலம் அதிக பயனுள்ள Mobility கிடைக்கிறது?
என்பதே முக்கியமான கேள்வியாக இருக்கலாம்.
இதில் Solar + EV மிகவும் வலுவான போட்டியாளராகத் தோன்றுகிறது.
ஆனால் EV-க்கும் சவால்கள் இருக்கின்றன
இதனால் EV எல்லா பிரச்சினைகளுக்கும் உடனடி தீர்வு என்று கூற முடியாது.
EV துறைக்கும்:
- Lithium உள்ளிட்ட critical minerals
- Battery manufacturing
- Charging infrastructure
- Electricity generation
- Grid capacity
- Battery recycling
- Initial vehicle cost
போன்ற சவால்கள் உள்ளன.
மேலும் இந்தியாவின் தற்போதைய மிகப்பெரிய ICE Vehicle Fleet-ஐ ஒரே நாளில் EV-களாக மாற்ற முடியாது.
இதனால் Ethanol-க்கு ஒரு இடைக்காலப் பங்கு இருக்கலாம்.
E20 — நிரந்தர தீர்வா? இடைக்காலப் பாலமா?
இதுவே இந்தியாவின் Policy Debate-ல் முக்கியமான கேள்வி.
ஏற்கனவே:
- Ethanol distilleries உருவாக்கப்பட்டுள்ளன
- விவசாயிகள் புதிய சந்தையைப் பெற்றுள்ளனர்
- Oil Companies Blending Infrastructure உருவாக்கியுள்ளன
- Automobile manufacturers E20-compatible vehicles உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்
எனவே E20-ஐ ஒரே நாளில் நிறுத்துவது நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இருக்காது.
ஆனால் அதே நேரத்தில்:
E20 வந்துவிட்டது → E30 → E40 → E50
என்று தொடர்ந்து அதிகரித்துக்கொண்டே செல்வது சரியா?
என்ற கேள்வி தனியாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.
அடுத்த கட்ட Ethanol Policy எப்படி இருக்க வேண்டும்?
E20-க்கு மேல் செல்லும் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் குறைந்தபட்சம் ஆறு கேள்விகளுக்கு பதில் தேவை:
1. Fuel economy
வாகனத்தின் Mileage எவ்வளவு பாதிக்கப்படும்?
2. Food security
எவ்வளவு விவசாய நிலம் Fuel Crops-க்கு செல்லும்?
3. Water
அந்தப் பயிர்களுக்கு எவ்வளவு நீர் தேவை?
4. Foreign exchange
மொத்த Supply Chain-ஐ சேர்த்த பிறகு உண்மையான Net Forex Saving எவ்வளவு?
5. Environment
முழு Lifecycle Carbon Emissions எவ்வளவு?
6. Technology
அதே முதலீட்டில் EV + Renewable Electricity மூலம் அதிக நன்மை கிடைக்குமா?
இந்த ஆறு கேள்விகளுக்கும் பதில் கிடைத்த பிறகே அடுத்த கட்ட ethanol blending பற்றி முடிவு செய்வது அறிவார்ந்த அணுகுமுறையாக இருக்கும்.
இந்தியாவுக்கு “Ethanol vs EV” அல்ல — “Ethanol + EV” கொள்கையா?
இரண்டு தொழில்நுட்பங்களில் ஒன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை.
உண்மையில் இந்தியாவுக்கு ஒரு பல்துறை Mobility Strategy தேவைப்படலாம்.
நகர்ப்புற இருசக்கர வாகனங்கள்
EV மிகச் சிறந்த வாய்ப்பாக இருக்கலாம்.
நகர்ப்புற மூன்று சக்கர வாகனங்கள்
EV வேகமாக வளரக்கூடிய துறை.
நகரப் பேருந்துகள்
நிர்ணயிக்கப்பட்ட Route மற்றும் Depot Charging இருப்பதால் Electric Buses நடைமுறைக்கு ஏற்றவை.
நீண்ட தூரப் பயண வாகனங்கள்
EV, Hybrid, Advanced biofuels போன்ற பல தொழில்நுட்பங்கள் போட்டியிடலாம்.
ஏற்கனவே சாலையில் இருக்கும் ICE வாகனங்கள்
E20 போன்ற Blended Fuels ஒரு Transition Solution ஆக இருக்கலாம்.
இதனால் எதிர்கால mobility:
ஒரே Fuel வெற்றி பெறும் உலகமாக இல்லாமல், பயன்பாட்டுக்கு ஏற்ற தொழில்நுட்பம் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உலகமாக இருக்கலாம்.
இந்தியாவின் உண்மையான இலக்கு என்னவாக இருக்க வேண்டும்?
எரிபொருள் கொள்கையின் இலக்கு:
“எவ்வளவு ethanol கலந்தோம்?
என்பதாக இருக்கக் கூடாது.
அதேபோல்:
"எவ்வளவு EV விற்றோம்?
என்பதாகவும் இருக்கக்கூடாது.
அதற்குப் பதிலாக:
“குறைந்த நிலம், குறைந்த energy input, குறைந்த carbon emission, குறைந்த foreign-exchange burden ஆகியவற்றில் அதிகமான mobility-ஐ எவ்வாறு உருவாக்குவது?
என்பதே தேசிய இலக்காக இருக்க வேண்டும்.
முடிவாக…
E20-ன் பின்னால் வலுவான காரணங்கள் உள்ளன.
எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைத்தல், விவசாயிகளுக்கு சந்தை உருவாக்குதல், உள்நாட்டு எரிபொருள் உற்பத்தி, Energy Security ஆகியவை அவற்றில் முக்கியமானவை.
அதே நேரத்தில் E20-க்கு சில அடிப்படை கேள்விகளும் உள்ளன:
மதிப்பிடப்படாத முழுச் செலவு என்ன?
மறைமுகமான energy input எவ்வளவு?
உணவு உற்பத்தியில் ஏற்படும் தாக்கம் என்ன?
நிலம் மற்றும் நீர் பயன்பாடு எவ்வளவு?
உண்மையான net foreign-exchange saving எவ்வளவு?
அதே வளங்களை solar + EV-க்கு பயன்படுத்தினால் அதிக mobility கிடைக்குமா?
இவை அனைத்தும் பதில் தேவைப்படும் கேள்விகள்.
Charles Worringham-ன் IEEFA ஆய்வு முன்வைக்கும் 187 hectares maize ethanol vs 1 hectare solar-powered EV என்ற ஒப்பீடு, இந்த விவாதத்தின் land-use பரிமாணத்தை மிகவும் தீவிரமாக வெளிப்படுத்துகிறது.
அதே நேரத்தில், அந்த எண்ணிக்கையை மட்டும் வைத்து ethanol பயனற்றது என்று முடிவு செய்வதும் சரியல்ல. ஆய்வின் assumptions, crop yield, solar efficiency, vehicle usage pattern, electricity mix, ethanol production technology போன்றவை முடிவுகளை மாற்றக்கூடியவை.
எனவே இந்தியாவுக்கு தேவைப்படுவது:
E20-க்கு ஆதரவா? எதிர்ப்பா? என்ற அரசியல் விவாதம் அல்ல.
தரவு அடிப்படையிலான முழுமையான Energy Policy Review.
எத்தனால் தொடர வேண்டிய இடத்தில் தொடரட்டும்.
EV வேகமாக வளர வேண்டிய இடத்தில் வளரட்டும்.
Solar மற்றும் பிற renewable energy-க்கு முன்னுரிமை கிடைக்க வேண்டிய இடத்தில் கிடைக்கட்டும்.
ஆனால் ஒவ்வொரு தொழில்நுட்பத்திற்கும் அரசு கேட்க வேண்டிய ஒரே கேள்வி:
“இந்தியாவின் நிலம், நீர், விவசாயம், நுகர்வோர் மற்றும் பொருளாதாரத்திற்கு — ஒரு ரூபாய் முதலீட்டில் எந்தத் தொழில்நுட்பம் அதிகமான நீண்டகால நன்மையை வழங்குகிறது?”
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
தொழில்நுட்பம் மாறுகிறது.
எரிசக்தி சந்தை மாறுகிறது.
வாகனத் தொழில்நுட்பமும் மாறுகிறது.
அதற்கேற்ப இந்தியாவின் கொள்கையும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
E20 ஒரு முடிவு அல்ல; அது ஒரு இடைக்கால கட்டமாக இருக்கலாம்.
இந்தியாவின் அடுத்த பெரிய எரிசக்தி மாற்றம் — Ethanol-இலிருந்து EV-க்கு மட்டுமல்ல; Solar → Electricity → Battery → Mobility என்ற முழுமையான மாற்றமாக இருக்கலாம்.
