ஒரு தலைவரின் வரலாறும், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பிரிவின் தோற்றமும்
ஐயா வையப்ப நாயக்கரின் 49-வது நினைவு நாள் சிறப்புக் கட்டுரை | 21.10.2026
இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கத்தின் மேனாள் தலைவரும், சமூக முன்னேற்றத்தின் முக்கியச் சிற்பிகளில் ஒருவருமான ஐயா வையப்ப நாயக்கர் அவர்களின் 49-வது நினைவு நாளையொட்டி (21.10.2026), இராமநாதபுரம் மாவட்டம், கமுதி ஒன்றியம், மேலமுடி மன்னார்கோட்டையில் அமைந்துள்ள அவரது நினைவிடத்தில் நூற்றுக்கணக்கானோர் திரண்டு அஞ்சலி செலுத்தினர்.
ஒரு சமுதாயத் தலைவர் மறைந்து ஏறத்தாழ அரை நூற்றாண்டு கடந்துவிட்டது. எனினும், இன்றளவும் அந்தத் தலைவரைச் சமுதாய மக்கள் நினைவுகூர்வதும், நூற்றுக்கணக்கானோர் திரண்டு வந்து அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதும் ஏன்? என்ற கேள்வி எழுவது இயல்புதான்.
அவர் ஒன்றும் அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவோ, அமைச்சராகவோ அல்லது அதிகாரம் மிக்க பதவிகளை வகித்தவராகவோ இருந்தவர் அல்ல. அப்படியிருக்க, இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தும் அவர் ஏன் நினைவுகூரப்படுகிறார்? அவரது நினைவு நாளில் குடும்ப உறுப்பினர்களும், உள்ளூர் பிரமுகர்களும் மட்டுமே அவரை நினைவுகூர்ந்தால் போதுமா? அவரை நினைவுகூர வேண்டிய பொறுப்பு ஒட்டுமொத்தச் சமுதாயத்திற்கும் இல்லையா?
குறிப்பாக, இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் அமரர் வையப்ப நாயக்கரை ஏன் நினைவுகூர வேண்டும்? அவரது நினைவு நமக்கு உணர்த்தும் வரலாற்றுப் பாடங்கள் என்ன? ஒரு தனிமனிதரின் நினைவு, ஒரு சமுதாயத்தின் வரலாற்று அடையாளமாக எவ்வாறு நிலைபெறுகிறது?இத்தகைய கேள்விகளுக்கான விடைகளைத் தேடுவதோடு, இராஜகம்பள சமுதாயத்தின் இன்றைய தலைமுறையினர் அமரர் வையப்ப நாயக்கரை நினைவுகூர வேண்டியதன் அவசியத்தையும் காரணங்களையும் விளக்குகிறது இக்கட்டுரை.
இராமநாதபுரம் மாவட்டம், கமுதி ஒன்றியம், மேலமுடி மன்னார்கோட்டையில் நிலச்சுவான்தார் குடும்பத்தில் பிறந்த ஐயா வையப்ப நாயக்கர், 1950 முதல் 1977 வரை தொடர்ந்து 27 ஆண்டுகள் இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கத்தின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்று சமூகப் பணியாற்றினார். வையப்ப நாயக்கர் தலைவராகவும், தியாகி பா. இராமசாமி அவர்கள் பொதுச்செயலாளராகவும், மறைந்த தலைவர்கள் சீனுகுருசாமி, குடிப்பட்டி முத்தையா உள்ளிட்ட ஏராளமான தலைவர்கள் ஒருங்கிணைந்து பணியாற்றிய இராஜகம்பள சமுதாயத்தின் வசந்தகாலம் அவை என்றால் மிகையல்ல.
சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய புதிய இந்தியாவின் ஆரம்பகாலம் பல்வேறு அரசியல், சமூக மற்றும் நிர்வாகச் சவால்களால் நிரம்பியிருந்தது. அதேபோலவே, இராஜகம்பளத்தார் சமூகத்தின் வரலாற்றிலும் அந்தக் காலகட்டம் மிகவும் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அந்த மாற்றத்தின் மையத்தில் இருந்தவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் ஐயா வையப்ப நாயக்கர்."இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கம் அப்படி என்ன சாதித்தது?" என்ற கேள்வி இன்றைய தலைமுறையினரிடம் இயல்பாகவே எழலாம்.
ஆனால், அந்தக் கேள்விக்கான பதிலை இன்றைய சமூகச் சூழலிலிருந்து மட்டும் அணுகினால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. அன்றைய சமூக அமைப்பு, கல்வி வாய்ப்புகள், போக்குவரத்து வசதிகள், தகவல் தொடர்பு, அரசின் செயல்முறை, சமூகப் பாகுபாடுகள் போன்றவற்றை மனதில் கொண்டு அந்தக் காலத்தின் பின்னணியில் நின்று பார்த்தால்தான் அதன் உண்மையான முக்கியத்துவத்தை உணர முடியும்.
ஒரு சமூகத்தின் வளர்ச்சியை மதிப்பிடும்போது, அதன் தற்போதைய நிலையைக் கொண்டு மட்டுமல்லாமல், அது கடந்துவந்த பாதையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.
வையப்ப நாயக்கரின் மிகப்பெரிய சமூகப் பங்களிப்பு
ஐயா வையப்ப நாயக்கர் தனது குடும்பத்திற்கோ, உறவினர்களுக்கோ அல்லது நண்பர்களுக்கோ பல நன்மைகள் செய்திருக்கலாம்; அல்லது செய்யாமலும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அவர் இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கத்தின் தலைவராக சமூகத்திற்காக ஆற்றிய பங்களிப்பே இன்று வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
அந்த வகையில், 1950-களில் இருந்த சமூக நிலையையும், இன்று இராஜகம்பளத்தார் சமூகம் அடைந்துள்ள கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தை மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் (MBC) பட்டியலில் இடம்பெறச் செய்த முயற்சியே அவரது மிகப்பெரிய சமூகச் சாதனையாகக் கருதப்படுகிறது.
ஒரு தலைமுறையின் உழைப்பும், அதன் பலனும்
காடுகளிலும், மலைப்பகுதிகளிலும், வயல்வெளிகளிலும், கட்டாந்தரைகளிலும் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடுமையாக உழைத்த மக்களின் வரலாறுதான் இராஜகம்பளத்தார் சமூகத்தின் பெரும்பாலான குடும்பங்களின் பின்னணியாகும்.
நெற்றி வியர்வையை நிலத்தில் சிந்தி, முதுகெலும்பு வளைந்து உழைத்த முன்னோர்களின் வாழ்க்கை, பழைய குடும்பப் புகைப்படங்களில் தெரியும் அவர்களின் முகங்களில் மட்டுமல்ல; அவர்கள் கடந்துவந்த பொருளாதாரப் போராட்டத்திலும் பிரதிபலிக்கிறது.
காலனிய ஆட்சியின் தாக்கத்தால் சுமார் இருநூற்றாண்டுகளாக விவசாயிகளாகவும், விவசாயக் கூலிகளாகவும் வாழ்ந்த இந்தச் சமூகம், கல்வி வாய்ப்புகள் குறைவால் பல்வேறு துறைகளில் பின்தங்கியிருந்தது.இந்த நிலையில், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றதன் மூலம் கல்விச் சலுகைகள் கிடைத்தது, சமூகத்தின் அடுத்த தலைமுறைக்கு புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்கியது. இன்று தங்கள் பிள்ளைகளின் கல்வி மூலம் சமூக, பொருளாதார முன்னேற்றத்தை அடைந்ததாகக் கருதும் எண்ணற்ற குடும்பங்கள், அந்த மாற்றத்தின் மதிப்பை நன்கு உணர்கின்றன.
“காலத்தி னாற்செய்த நன்றி சிறிதெனினும்
ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது.” - திருக்குறள் 102
காலத்திற்கேற்ற உதவி சிறியதாக இருந்தாலும், அதன் பயன் பெரிது என்பதை இந்தக் குறள் உணர்த்துகிறது. சமூக முன்னேற்றத்திற்காக முன்னோர்கள் செய்த முயற்சிகளை மதிப்பிடும்போது இக்கருத்து பொருந்துகிறது.
மூன்று முக்கியமான ஆளுமைகள்
தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் அந்தஸ்து மற்றும் அதன் மூலம் ஏற்பட்ட சமூக முன்னேற்றம் குறித்து பேசும்போது, மூன்று முக்கியமான ஆளுமைகளைத் தவிர்க்க முடியாது.
ஐயா வையப்ப நாயக்கர்
பெருந்தலைவர் காமராஜர்
கலைஞர் மு. கருணாநிதி
இந்த மூவரின் பங்களிப்புகளும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. எனவே, வையப்ப நாயக்கரின் பங்களிப்பைப் புரிந்துகொள்ள, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் (MBC) பிரிவு உருவான வரலாற்றையும் சுருக்கமாக அறிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் (MBC) பிரிவின் வரலாற்றுப் பின்னணி
பிரிட்டிஷ் இந்திய ஆட்சிக்காலத்தில், சென்னை மாகாணத்தில் தீண்டாமைக்கு உள்ளான தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்குக் கல்வி உதவித் தொகை வழங்கும் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதற்காக Grant-in-Aid Code எனப்படும் கல்வி மானிய விதிமுறைகள் உருவாக்கப்பட்டன.
பின்னர், 1906 மற்றும் 1913 ஆகிய ஆண்டுகளில் அந்த விதிமுறைகள் திருத்தப்பட்டு, சில பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களும் கல்வி உதவித் திட்டங்களில் பயனடையும் வகையில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன.
சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, செண்பகம் துரைராஜன் வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவத்திற்கு எதிராகத் தீர்ப்பளித்தது. இதனைத் தொடர்ந்து தந்தை பெரியார் தலைமையில் நடைபெற்ற போராட்டங்களின் விளைவாக, இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் முதல் முறையாகத் திருத்தப்பட்டது.
அந்தத் திருத்தத்தின் மூலம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 15(4)வது பிரிவு சேர்க்கப்பட்டு, சமூக மற்றும் கல்வி ரீதியாகப் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு சிறப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யும் அதிகாரம் மாநில அரசுகளுக்கு வழங்கப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து, 1931-ஆம் ஆண்டில் இறுதி வடிவம் பெற்றிருந்த பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு கல்விச் சலுகைகள் வழங்கும் நடைமுறை தொடர்ந்தது.
ஆனால், இதற்கிடையில் பல ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட முழுமையான கல்விச் சலுகைகள் தங்களுக்கும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அரசிடம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தன.
இந்தக் கோரிக்கைகளே, பின்னாளில் "மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர்" என்ற தனிப் பிரிவு உருவாகுவதற்கான அடித்தளமாக அமைந்தன.காமராஜர், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியல் மற்றும் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் வரலாற்றுச் சாதனை!
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் (MBC) பிரிவு உருவானது எப்படி?
1947-ஆம் ஆண்டு இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட முழு கல்விக் கட்டணச் சலுகைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு கல்வி உரிமைகள், சமூக மற்றும் கல்வி ரீதியாக மிகவும் பின்தங்கியிருந்த பிற சமூகங்களுக்கும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அரசிடம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டது.
இந்தக் கோரிக்கைகளின் பின்னணியில், 1954-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு சலவைத் தொழிலாளர் சம்மேளனம், தங்களை தாழ்த்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும் என்று அன்றைய முதலமைச்சர் பெருந்தலைவர் காமராஜரிடம் கோரிக்கை வைத்தது. இந்தக் கோரிக்கையே, பின்னாளில் "மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர்" (Most Backward Classes) என்ற தனிப் பிரிவு உருவாகுவதற்கான முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
சலவைத் தொழிலாளர்கள் சமூக ரீதியாக கடுமையாகப் பின்தங்கியிருந்தாலும், அவர்கள் தீண்டாமைக்கு உள்ளான சமூகமாகக் கருதப்படவில்லை. எனவே, அவர்களை தாழ்த்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்ப்பது பொருத்தமல்ல என்று காமராஜர் கருதினார். அதே நேரத்தில், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கல்விச் சலுகைகளைப் போன்ற உதவிகள், சமூக மற்றும் கல்வி ரீதியாக மிகவும் பின்தங்கியிருந்த பிற சமூகங்களுக்கும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கொள்கை முடிவை எடுத்தார்.
அதன்படி, பல்வேறு துறைகளிடமிருந்து தகவல்கள் பெறப்பட்டு, பிற்படுத்தப்பட்டோரிலேயே மிகவும் பின்தங்கியிருந்த சமூகங்களை அடையாளம் காணும் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அதன் விளைவாக, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களின் பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டது.
காகா கலேல்கர் குழுவின் ஆதரவு
இதனிடையே, 1956-ஆம் ஆண்டு பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலான ஒன்றிய அரசு நியமித்த காகா கலேல்கர் ஆணையம், தமிழ்நாடு அரசு தயாரித்திருந்த மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலை ஆய்வு செய்து, அந்தப் பிரிவினருக்கு முன்னுரிமை வழங்க வேண்டும் என்று தனது அறிக்கையில் பரிந்துரைத்தது.
இந்தப் பரிந்துரைகள் மற்றும் மாநில அரசின் ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், காமராஜர் தலைமையிலான அரசு 31 ஜனவரி 1957 அன்று வெளியிட்ட அரசாணை (எண்: 353) மூலம் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்தது.
அதனைத் தொடர்ந்து, 1957–58 கல்வியாண்டு முதல், அந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த 58 சமூகங்களுக்கு, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டதைப் போன்ற கல்விச் சலுகைகள் வழங்கப்படுவதாக அரசு அறிவித்தது.
வையப்ப நாயக்கரின் முயற்சி
இந்தச் சூழலில்தான், பெருந்தலைவர் காமராஜரின் நெருங்கிய நண்பராகவும், இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கத் தலைவராகவும் இருந்த ஐயா வையப்ப நாயக்கர், தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தையும் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டுமென வலியுறுத்தினார்.
அவரது தொடர்ச்சியான முயற்சியின் விளைவாக, தொட்டிய நாயக்கர் சமூகமும் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றது.
இந்தச் சம்பவத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்னவெனில், 1957-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்புவரை "தொட்டிய நாயக்கர்" என்ற பெயர் தனித்த சமூகப் பெயராக அரசின் சாதிப் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை. பல பகுதிகளில் அந்தச் சமூகம் "வடுகன்" என்ற பெயரிலேயே பதிவாகி இருந்தது.
புதிய சிக்கல்
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம் கிடைத்தது சமூகத்திற்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தாலும், நடைமுறையில் புதிய சிக்கல் உருவானது.
அரசு வழங்கிய கல்விச் சலுகைகளைப் பெறுவதற்கு சாதிச் சான்றிதழ் அவசியமாக இருந்தது. ஆனால், அன்றைய காலத்தில் நிலப்பத்திரங்கள், வருவாய் ஆவணங்கள் உள்ளிட்ட அரசுப் பதிவுகளில், ஒரே சமூகத்தினர் பல்வேறு பெயர்களில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தனர்.
சில இடங்களில் வடுகன், சில பகுதிகளில் கம்பளம், வேறு இடங்களில் கொல்லவார், எர்ரகொல்லா போன்ற பெயர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதால், "தொட்டிய நாயக்கர்" என்ற பெயரில் சாதிச் சான்றிதழ் பெறுவது நடைமுறையில் கடினமானதாக மாறியது.
மேலும், "வடுகன்" என்ற பெயருக்குள் முன்னேறிய வகுப்பைச் சேர்ந்த சில பிரிவினரும் இடம்பெற்றிருந்ததால், நிர்வாக ரீதியாக கூடுதல் குழப்பம் ஏற்பட்டது.
1960 – வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திருத்தம்
இந்தச் சிக்கலைத் தீர்ப்பதற்காக, ஐயா வையப்ப நாயக்கர் மீண்டும் பெருந்தலைவர் காமராஜரை அணுகினார்.
ஒரு சமூகத்தின் பெயரையே திருத்தி, அதன் உட்பிரிவுகளைத் தெளிவாக அரசாணையில் இணைப்பது என்பது சாதாரண நிர்வாக நடவடிக்கை அல்ல. இருந்தபோதிலும், அரசின் ஆய்வுகளுக்குப் பிறகு மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியல் திருத்தப்பட்டு, 18 ஜூலை 1960 அன்று (G.O. Ms. No. 3517/HW) புதிய அரசாணை வெளியிடப்பட்டதாக இக்கட்டுரைக்கான வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.[5]இந்தத் திருத்தத்தின் மூலமாக, தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் உட்பிரிவுகளாக,கொல்லவார்
சில்லவார்
தோக்கலவார்
இராஜகம்பளம்
தொழுவ நாயக்கர் ஆகிய பிரிவுகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு அரசுப் பதிவில் தெளிவாக இடம்பெற்றன.
இன்று வரை நடைமுறையில் இருந்து வரும் சமூக வகைப்பாட்டின் அடிப்படை வடிவம், இந்த 1960-ஆம் ஆண்டு அரசாணையில்தான் உருவானது.(எர்ரகொல்லா பிரிவு பின்னர் எவ்வாறு இணைக்கப்பட்டது என்பது தனித்த வரலாற்றுப் பொருளாகும்.)
ஒரு நிர்வாகத் திருத்தத்தின் நீண்டகால விளைவு
1960-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட இந்தத் திருத்தம், வெறும் பெயர் மாற்றமாக மட்டும் அமையவில்லை.
ஒரே சமூகமாக இருந்தும் பல்வேறு பெயர்களில் சிதறிக் கிடந்த பிரிவுகளை ஒருங்கிணைத்து, கல்விச் சலுகைகள், சாதிச் சான்றிதழ், அரசு நலத்திட்டங்கள் போன்றவற்றைப் பெறுவதற்கான நிர்வாகத் தடைகளை பெருமளவில் நீக்கிய முக்கியமான நடவடிக்கையாக அது அமைந்தது.
அதனால், இந்தத் திருத்தம் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் நிர்வாக அடையாளத்தைத் தெளிவுபடுத்திய வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது.
சட்டநாதன் ஆணையம், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியல் மற்றும் 20% தனி இடஒதுக்கீட்டிற்கான பயணம்
1957-ஆம் ஆண்டு மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் தொட்டிய நாயக்கர் உள்ளிட்ட 58 சமூகங்கள் இடம்பெற்றதன் மூலம், அவர்களுக்கு கல்விச் சலுகைகள் கிடைக்க வழிவகை ஏற்பட்டது. பின்னர் 1960-ஆம் ஆண்டு அரசாணைத் திருத்தத்தின் மூலம் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் உட்பிரிவுகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, நிர்வாக ரீதியான பல சிக்கல்களுக்கு தீர்வு காணப்பட்டது.
எனினும், இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்ற சமூகங்களுக்கு தனி இடஒதுக்கீடு அப்போது வழங்கப்படவில்லை. கல்விச் சலுகைகள் வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் கல்வி சேர்க்கைகளில் தனித்த இடஒதுக்கீடு பெறுவதற்கான பயணம் இன்னும் தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தது.
1969 – முதல் பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையம்
1969 நவம்பர் 13-ஆம் நாள், முதலமைச்சர் கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழக அரசு, ஏ.என். சட்டநாதன் தலைமையில் முதல் பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையத்தை அமைத்தது.
இந்த ஆணையம், தமிழகத்தில் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களின் நிலையை ஆய்வு செய்து, 1970-ஆம் ஆண்டு விரிவான அறிக்கையை அரசிடம் சமர்ப்பித்தது.
அந்த அறிக்கையில் பல்வேறு பரிந்துரைகள் இடம்பெற்றிருந்தன. அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை:
- கிரிமிலேயர் (Creamy Layer) நடைமுறையை அறிமுகப்படுத்துதல்.
- மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களுக்கு தனி இடஒதுக்கீடு வழங்குதல்.
- பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த சில சமூகங்களின் வகைப்பாட்டை மறுஆய்வு செய்தல்.
இந்தப் பரிந்துரைகளில் கடைசியாகக் குறிப்பிடப்பட்ட அம்சம்தான் பின்னாளில் பெரும் விவாதத்திற்குரியதாக மாறியது.
58 சமூகங்களை 39 ஆகக் குறைக்கப்பட்ட பரிந்துரை
அந்தக் காலத்தில் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த 58 சமூகங்களில், பல்வேறு மொழிகளைப் பேசும் சமூகங்கள் இடம்பெற்றிருந்தன.
அவற்றில், தொட்டிய நாயக்கர், கொல்லவார், சில்லவார், தோக்கலவார், தொழுவ நாயக்கர், இராஜகம்பளம் உள்ளிட்ட தெலுங்கு மொழி பேசும் சமூகங்களும் அடங்கும்.
சட்டநாதன் ஆணையம் தனது அறிக்கையில், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் உள்ளிட்ட மொழிகளைப் பேசும் சில சமூகங்கள், அண்டை மாநிலங்களைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர்கள் என்ற அடிப்படையில், அவர்கள் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் தொடர வேண்டுமா என்பது குறித்து மறுஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தை முன்வைத்தது.
அந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த முக்கியமான சமூகங்கள்:தொட்டிய நாயக்கர்
இராஜகம்பளம்
கொல்லவார்
சில்லவார்
தோக்கலவார்
தொழுவ நாயக்கர் உள்ளிட்ட பல சமூகங்களும் அடங்கியிருந்தன.
இந்தப் பரிந்துரை ஏற்கப்பட்டிருந்தால், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த பல சமூகங்கள், அந்தப் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படும் நிலை உருவாகியிருக்கும்.
கலைஞர் கருணாநிதியின் அணுகுமுறை
சட்டநாதன் ஆணையம் பல்வேறு பரிந்துரைகளை வழங்கியிருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் அப்படியே அரசு ஏற்கவில்லை.
அந்த அறிக்கையில் இடம்பெற்றிருந்த சமூக நீதி சார்ந்த பல பரிந்துரைகளை அரசு பரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொண்டது.
அதன் அடிப்படையில்:
பிற்படுத்தப்பட்டோர் இடஒதுக்கீடு 26 சதவீதத்திலிருந்து 31 சதவீதமாக உயர்த்தப்பட்டது.
பட்டியல் இன மற்றும் பழங்குடியின மக்களுக்கான இடஒதுக்கீடும் உயர்த்தப்பட்டது.
ஆனால், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த தொட்டிய நாயக்கர் உள்ளிட்ட சமூகங்களை நீக்குவதற்கான பரிந்துரை நடைமுறைக்கு வரவில்லை.
இதனால், அந்தச் சமூகங்கள் தொடர்ந்து மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் நீடித்தன.
கிரிமிலேயர் விவாதமும் அதன் தொடர்ச்சியும்
சட்டநாதன் ஆணையம் பரிந்துரைத்த கிரிமிலேயர் முறையும் அன்றைய அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.
பின்னர், 1979-ஆம் ஆண்டில் எம்.ஜி.ஆர். தலைமையிலான அரசு அந்தக் கொள்கையை அமல்படுத்த முயற்சி செய்தது.
ஆனால், அரசியல் மற்றும் சமூக சூழ்நிலைகளின் காரணமாக அந்த முயற்சி தொடரவில்லை.
அதற்குப் பதிலாக, பிற்படுத்தப்பட்டோர் இடஒதுக்கீடு 31 சதவீதத்திலிருந்து 50 சதவீதமாக உயர்த்தப்பட்டது.
இந்த மாற்றம், தமிழக இடஒதுக்கீட்டு வரலாற்றில் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
அம்பாசங்கர் ஆணையம்
இடஒதுக்கீடு தொடர்பான விவகாரங்கள் பின்னர் நீதிமன்றங்களுக்கும் சென்றன.
அதன் தொடர்ச்சியாக, 1982-ஆம் ஆண்டு அம்பாசங்கர் தலைமையில் இரண்டாவது பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது.
இந்தக் காலகட்டத்தில், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களுக்கு தனித்த இடஒதுக்கீடு வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் சமூக அளவில் வலுப்பெற்றது.
1989 – மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கான 20% தனி இடஒதுக்கீடு
1980-களில் தமிழக அரசியலில் இடஒதுக்கீடு தொடர்பான கோரிக்கைகள் தீவிரமடைந்தன.
குறிப்பாக, வன்னியர் சமூகத்தின் தனி இடஒதுக்கீட்டு கோரிக்கை மிகப்பெரிய மக்கள் இயக்கமாக உருவெடுத்தது.
அரசியல், சமூக மற்றும் நிர்வாக ரீதியாக நீடித்த இந்தப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணும் நோக்கில், 1989-ஆம் ஆண்டு மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்த முதலமைச்சர் கலைஞர் மு. கருணாநிதி முக்கியமான முடிவை எடுத்தார்.
அதன்படி, தனி ஒரு சமூகத்திற்கு மட்டும் இடஒதுக்கீடு வழங்குவதற்குப் பதிலாக, ஏற்கனவே காமராஜர் காலத்தில் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த சமூகங்களையும், வன்னியர் சமூகத்தையும் இணைத்து, மொத்தம் 108 சமூகங்கள் அடங்கிய தொகுப்பிற்கு 20 சதவீத தனி இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டது. இந்த முடிவின் மூலம், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பிரிவுக்கு கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் தனித்த அரசியல், சட்ட ரீதியான அங்கீகாரம் கிடைத்தது.
அதே நேரத்தில், சட்டநாதன் ஆணையத்தின் பரிந்துரைப்படி தொட்டிய நாயக்கர் உள்ளிட்ட சமூகங்களை மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கும் யோசனை ஏற்கப்படவில்லை என்பதும் இந்த வரலாற்றின் முக்கிய அம்சமாகும்.
இவ்வாறு, 1957-ஆம் ஆண்டு கல்விச் சலுகையாகத் தொடங்கிய பயணம், 1989-ஆம் ஆண்டு 20 சதவீத தனி இடஒதுக்கீடாக விரிவடைந்தது. அந்தப் பயணத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் எடுக்கப்பட்ட நிர்வாக மற்றும் அரசியல் முடிவுகள், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களின் கல்வி மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
20% இடஒதுக்கீட்டிலிருந்து இன்றுவரை... வரலாற்றில் நிலைத்திருக்கும் வையப்ப நாயக்கரின் பங்களிப்பு
1989-ஆம் ஆண்டு மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் (MBC) மற்றும் சீர்மரபினர் (DNC) சமூகங்களுக்கு 20 சதவீத தனி இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டதன் மூலம், பல தலைமுறைகளாக கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் பின்தங்கியிருந்த சமூகங்களுக்கு புதிய வாய்ப்புகள் உருவாயின. இந்த இடஒதுக்கீடு, ஏறத்தாழ மூன்று தசாப்தங்களாக தமிழகத்தின் சமூகநீதி வரலாற்றில் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றிருந்தது.
ஆனால், 2021-ஆம் ஆண்டு மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் இடஒதுக்கீட்டுக்குள் வன்னியர் சமூகத்திற்கு 10.5% உள் ஒதுக்கீடு வழங்கும் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டபோது, நீண்டகாலமாக நடைமுறையில் இருந்த ஒதுக்கீட்டு அமைப்பு புதிய சட்ட விவாதங்களுக்கு உள்ளானது. அந்தச் சட்டத்தை உச்சநீதிமன்றம் 2022-ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்புக்கு முரணானது எனத் தீர்மானித்தது. இதனைத் தொடர்ந்து பல்வேறு சமூகங்கள் சட்டரீதியான வழிமுறைகளை நாடி, தங்களது உரிமைகளைப் பாதுகாக்க நீதிமன்றங்களை அணுகின. சமூகங்களின் ஒருங்கிணைந்த சட்டப்போராட்டத்தின் மூலம், தங்களது உரிமைகளை நிலைநிறுத்தும் முயற்சிகள் தொடர்ந்தன.
ஒரு சமூகத் தலைவரின் தொலைநோக்குப் பார்வை
ஒரு தலைவரின் பெருமை அவர் வகித்த பதவியால் மட்டுமல்ல; அவர் எடுத்த முடிவுகள் பல தலைமுறைகளின் வாழ்வில் ஏற்படுத்திய மாற்றங்களால்தான் அளவிடப்படுகிறது.
அந்த வகையில், ஐயா வையப்ப நாயக்கர் தனது தனிப்பட்ட செல்வாக்கையும், அரசியல் தொடர்புகளையும் தனிநபர் நலனுக்காக அல்ல; சமூக முன்னேற்றத்திற்காகப் பயன்படுத்திய தலைவராக நினைவுகூரப்படுகிறார்.
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தை இடம்பெறச் செய்வதற்கான முயற்சியிலும், பின்னர் பல்வேறு பெயர்களில் சிதறிக்கிடந்த உட்பிரிவுகளை ஒரே நிர்வாக அடையாளத்தின் கீழ் ஒருங்கிணைக்கச் செய்த முயற்சியிலும் அவர் வகித்த பங்கு, சமூக வரலாற்றில் தனித்த இடம் பெறுகிறது.
இந்த நிர்வாக மாற்றங்கள் வெறும் அரசாணைத் திருத்தங்களாக மட்டுமே அமையவில்லை. அவை, அடுத்தடுத்த தலைமுறைகள் கல்வி கற்கவும், அரசு வேலைவாய்ப்புகளைப் பெறவும், சமூக முன்னேற்றத்தின் புதிய வாய்ப்புகளை அடையவும் வழிவகுத்த முக்கியமான அடித்தளங்களாக அமைந்தன.
அரசியல் பொதுவாழ்வில் வையப்ப நாயக்கரின் பங்களிப்பு!
சமுதாயப் பணிகளோடு அரசியல் பொதுவாழ்விலும் தனது பங்களிப்பைப் பதிவு செய்தவர் அமரர் வையப்ப நாயக்கர். நேரடியாக எந்தவொரு அரசியல் இயக்கத்திலும் தன்னை இணைத்துக்கொள்ளாதபோதிலும், உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தின் வழியாகவும், அரசியல் தலைவர்களுடனான நட்புறவின் வழியாகவும் பொதுவாழ்வில் தனக்கென ஓர் இடத்தைப் பெற்றிருந்தார்.
இராமநாதபுரம் மாவட்டம், கமுதி ஒன்றியத்திற்கு உட்பட்ட மேலமுடி மன்னார்கோட்டை ஊராட்சியில் தொடர்ந்து நான்குமுறை போட்டியின்றி ஊராட்சி மன்றத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் வையப்ப நாயக்கர். இது, உள்ளூர் மக்களிடையே அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கையும் நன்மதிப்பையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
அன்றைய காலகட்டத்தில் ஒன்றியப் பெருந்தலைவர்கள், ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வந்தனர். பத்து இராஜகம்பள ஊராட்சித் தலைவர்களைக் கொண்டிருந்த கமுதி ஒன்றியத்தில், வையப்ப நாயக்கர் ஒன்றியத் துணைப் பெருந்தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அக்காலகட்டத்தில் இராமநாதபுரம் மாவட்ட அரசியலில் செல்வாக்கு மிக்க ஆளுமையாக விளங்கிய முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் "காதர்பாட்சா என்ற வெள்ளைச்சாமி"யும், முன்னாள் அமைச்சர் தங்கபாண்டியன் அவர்களும் ஒன்றியப் பெருந்தலைவர்களாக தேர்வாவதற்கு முக்கியப் பங்காற்றியவர் வையப்ப நாயக்கர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதனை முன்னாள் அமைச்சர் தங்கபாண்டியன் அவர்களின் மகனும் திருச்சுழி சட்டமன்ற உறுப்பினரும், முன்னாள் அமைச்சருமான தங்கம் தென்னரசு அவர்கள் வையப்ப நாயக்கர் நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சி ஒன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளது வையப்ப நாயக்கரின் ஆளுமைக்கு சான்றாக விளங்குகிறது.
ஒருங்கிணைந்த இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் அரசியல் பதற்றங்களும் மோதல்களும் நிலவிய காலகட்டத்தில், வையப்ப நாயக்கரின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில்கொண்டு, உரிமம் பெற்ற ரிவால்வார் ஒன்றும் ஆயுதம் ஏந்திய இரு காவலர்களின் பாதுகாப்பும் வழங்க அன்றைய முதலமைச்சர் காமராஜர் உத்தரவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த நிகழ்வு, அக்கால அரசியல் சூழலையும் வையப்ப நாயக்கரின் பொதுவாழ்வில் நிலவிய சவால்களையும் எடுத்துக்காட்டுவதாக அமைகிறது.
“அறனறிந்து மூத்த அறிவுடையார் கேண்மை
திறனறிந்து தேர்ந்து கொளல்.” - திருக்குறள் 441
அறத்தையும் அனுபவத்தையும் அறிந்தவர்களின் நட்பைத் தேர்ந்தெடுத்து பேண வேண்டும் என்ற வள்ளுவரின் கருத்து, பொதுவாழ்வில் உறவுகளையும் பொறுப்பையும் பயன்படுத்திய தலைவர்களின் வரலாற்றை ஆராயும்போது நினைவிற்கு வருகிறது.
வடமதுரை சட்டமன்றத் தொகுதியும் காமராஜர் – வையப்ப நாயக்கர் நட்பும்!
வையப்ப நாயக்கரின் அரசியல் தொடர்புகளைப் பற்றிப் பேசும்போது, அவரது மகனும் பிற்காலத்தில் இராஜகம்பள மகாஜன சங்கத்தின் தலைவராகப் பணியாற்றியவருமான அமரர் வை. ஜெயராஜ் அவர்களின் பங்களிப்பையும் குறிப்பிட வேண்டியுள்ளது.
தமிழ்நாடு காவல்துறையில் பணியாற்றிய வை. ஜெயராஜ், நத்தம் காவல் நிலையத்தில் துணைக் காவல் ஆய்வாளராகப் பணியாற்றிய காலத்தில், நத்தம் பகுதியின் செல்வாக்குமிக்க நபர்களான எஸ்.ஏ. மாணிக்கம் மற்றும் பா. தம்பி நாயக்கர் ஆகியோருடன் நட்புறவு ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தத் தொடர்புகள் பின்னாளில் பா. தம்பி நாயக்கரின் அரசியல் வளர்ச்சிக்குத் துணையாக அமைந்ததாக உள்ளூர் வரலாற்றுத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
நத்தம் பகுதியில் பா. தம்பி நாயக்கருக்கு இருந்த செல்வாக்கை அறிந்த வையப்ப நாயக்கர், அவரைக் காமராஜருக்கு அறிமுகப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக, தம்பி நாயக்கர் முதலில் நத்தம் ஒன்றியப் பெருந்தலைவராகப் பொறுப்பேற்கவும், பின்னர் 1967 சட்டமன்றத் தேர்தலில் வடமதுரைத் தொகுதியில் போட்டியிடவும் வாய்ப்பு உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது.
அந்தத் தேர்தலில் பா. தம்பி நாயக்கர் வெற்றி பெற்று சட்டமன்ற உறுப்பினரானார். அதற்கு முன்பு வடமதுரைத் தொகுதியில் கக்கனின் தீவிர ஆதரவாளராகக் குறிப்பிடப்படும் ஷெரீப் அவர்களுக்கு காங்கிரஸ் கட்சியின் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டு வந்ததாகவும், இந்த முறை தம்பி நாயக்கருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்ததில் வையப்ப நாயக்கரின் நட்புறவு முக்கியப் பங்கு வகித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
அரசியல் கட்சிப் பதவிகளைத் தேடிச் செல்லாமல், உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் பொறுப்பேற்று, அரசியல் தலைவர்களுடன் நட்புறவைப் பேணி, தமக்குத் தெரிந்தவர்களின் பொதுவாழ்வு முன்னேற்றத்திற்கும் துணைநின்றவர் என்ற கோணத்தில் வையப்ப நாயக்கரின் வாழ்க்கையை ஆராய்வது அவசியம்.
ஒரு சமுதாயத் தலைவரின் வரலாறு என்பது அவர் வகித்த பதவிகளின் பட்டியல் மட்டுமல்ல; அவர் உருவாக்கிய உறவுகள், அவர் பெற்றிருந்த மக்கள் நம்பிக்கை, அவர் வாழ்ந்த காலத்தின் அரசியல் சூழல் ஆகியவற்றின் தொகுப்புமாகும். அந்த வகையில், அமரர் வையப்ப நாயக்கரின் அரசியல் பொதுவாழ்வுப் பங்களிப்பு இராஜகம்பள சமுதாயத்தின் வரலாற்றில் மேலும் ஆராய்ந்து ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஓர் அத்தியாயமாகும்.
வரலாற்றை முழுமையாகப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம்
தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் முன்னேற்ற வரலாற்றைப் பேசும்போது, ஒரே ஒருவரின் பங்களிப்பை மட்டும் முன்னிறுத்தி மற்றவர்களை மறந்துவிட முடியாது.
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலை உருவாக்கி கல்விச் சலுகைகளுக்கான வாயிலைத் திறந்த பெருந்தலைவர் காமராஜர், அந்தப் பட்டியலில் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் நிர்வாக அடையாளத்தை முழுமைப்படுத்த வழிவகுத்த அரசாணைத் திருத்தங்களை மேற்கொண்ட அரசு, பின்னர் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் சமூகங்களுக்கு தனி இடஒதுக்கீட்டை வழங்கிய கலைஞர் மு. கருணாநிதி ஆகியோரின் பங்களிப்புகளும், இந்த சமூக வரலாற்றின் முக்கிய அத்தியாயங்களாகும்.
அதே நேரத்தில், அந்த வாய்ப்புகளை சமூகத்தின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்தி, அரசின் கவனத்திற்கு கொண்டு சென்று, தொடர்ந்து வலியுறுத்தி, நிர்வாக ரீதியாக நடைமுறைப்படுத்தச் செய்த சமூகத் தலைவர்களின் பங்களிப்பும் அதே அளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.
அந்த வரிசையில், ஐயா வையப்ப நாயக்கரின் பெயர் தவிர்க்க முடியாத இடத்தைப் பெறுகிறது.
நினைவு நாளின் பொருள்
ஒரு தலைவரின் நினைவு நாளை அனுசரிப்பது என்பது, அவரது உருவப்படத்திற்கு மாலை அணிவிப்பதோ அல்லது நினைவிடத்தில் அஞ்சலி செலுத்துவதோடு முடிவதல்ல.
அவர் வாழ்ந்த காலத்தின் சவால்களைப் புரிந்துகொள்வதும், அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகளை வரலாற்று நோக்கில் மதிப்பிடுவதும், அவர் உருவாக்கிய வாய்ப்புகளை அடுத்த தலைமுறையினரிடம் எடுத்துச் செல்வதும் அந்த நினைவு நாளின் உண்மையான நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.
“உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே
இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு.” - திருக்குறள் 788
துன்பத்தில் உடனே துணைநிற்கும் நட்பே உண்மையான நட்பு என வள்ளுவர் கூறுகிறார். சமூகத் தேவையின் நேரத்தில் உதவியவர்களை நினைவுகூர்வது நன்றியுணர்வை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தும் செயலாகும்.
நிறைவுரை
1950 முதல் 1977 வரை இராஜகம்பள மஹாஜன சங்கத்தின் தலைவராகப் பணியாற்றிய ஐயா வையப்ப நாயக்கர், தனது காலத்தின் சமூகத் தேவைகளைப் புரிந்துகொண்டு செயல்பட்ட தொலைநோக்குப் பார்வையுடைய தலைவராகத் திகழ்ந்தார்.
மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தை இடம்பெறச் செய்வதற்கான முயற்சியிலும், பின்னர் அதன் உட்பிரிவுகளை ஒருங்கிணைத்து நிர்வாக அங்கீகாரம் பெறச் செய்த பணியிலும் அவர் வகித்த பங்கு, இன்றும் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தில் மறைமுகமாகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
இந்த வரலாற்றுப் பயணத்தில், பெருந்தலைவர் காமராஜர் கல்விச் சலுகைகளுக்கான கதவுகளைத் திறந்த நிர்வாகத் தலைவராகவும், கலைஞர் மு. கருணாநிதி மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் சமூகங்களுக்கு தனி இடஒதுக்கீடு வழங்கிய அரசியல் தலைவராகவும் நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
அதே நேரத்தில், இந்த வாய்ப்புகள் தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்திற்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் தொடர்ந்து முயன்று, பல்வேறு உட்பிரிவுகளாகச் சிதறிக்கிடந்த சமூகத்தை ஒரே நிர்வாக அடையாளத்தின் கீழ் ஒருங்கிணைக்க அடித்தளம் அமைத்த சமூகத் தலைவராக ஐயா வையப்ப நாயக்கர் வரலாற்றில் நிலைத்திருப்பார்.
பெருந்தலைவர் காமராஜரும், கலைஞர் கருணாநிதியும் அதிகாரத்தின் ஒளியால் சமூக முன்னேற்றத்திற்கு வழிகாட்டியவர்கள் என்றால், அந்த ஒளி தொட்டிய நாயக்கர் சமூகத்தின் இல்லங்களுக்குச் சென்றடைய காரணமான "திரி" யாக இருந்தவர் ஐயா வையப்ப நாயக்கர் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது.
அவரது 49-வது நினைவு நாளில், அவருக்கு செலுத்தப்படும் அஞ்சலி என்பது ஒரு தலைவருக்கான மரியாதை மட்டுமல்ல; சமூக ஒற்றுமை, கல்வி, வரலாற்று விழிப்புணர்வு மற்றும் முன்னேற்றப் பாதையைப் பாதுகாக்கும் தலைமுறைகளின் உறுதிமொழியாகவும் அமைய வேண்டும்.
இன்றைய நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சியில் தொழில் அதிபர் திரு. மு. மணிவாசகம், திருச்சுழி முன்னாள் வைஸ் சேர்மன் திரு. மூக்கையா, கமுதி ஒன்றிய முன்னாள் கவுன்சிலர் திரு. ஜெயராஜ், மேலமுடிமன்னார்கோட்டை முன்னாள் ஊராட்சி மன்ற தலைவர் திரு. விஜயராமன், விருதுநகர் நாயக்கமார் பொது தலைவர் திரு SNP N. சதீஸ், மண்டபசாலை முக்கிய பிரமுகர் திரு. சீனிச்சாமி, திமுக பிரமுகர் திரு. பாண்டியன். ராஜகம்பள நலச் சங்க தலைவர் திரு. பவுன் SI, குடும்ப உறுப்பினர்கள் திரு. வை. பெருமாள், திரு. வை. மலைராஜன், திரு. வைகுந்த். வழக்கறிஞர் திரு. தனபால், ஊர் பிரமுகர்கள், மகளிர் பெருமளவில் கலந்து கொண்டனர்.
ஆதாரங்கள்:
[1] உச்சநீதிமன்றம், State of Madras v. Srimathi Champakam Dorairajan, 1951 SCR 525 (தீர்ப்பு: 9 ஏப்ரல் 1951). https://indiankanoon.org/doc/149321/
[2] உச்சநீதிமன்றம், Pattali Makkal Katchi v. A. Mayilerumperumal, தீர்ப்பு: 31 மார்ச் 2022 — அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 15(4) உருவாக்க வரலாற்றையும், 1951 முதல் திருத்தத்தையும் விவரிக்கிறது. https://indiankanoon.org/doc/65086207/
[3] G.O. Ms. No. 353, Industries, Labour and Co-operation Department, Government of Madras, 31 ஜனவரி 1957. 1957-இல் 58 மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்கள் பட்டியலிடப்பட்ட விவரத்திற்கான நீதிமன்ற ஆவண மேற்கோள்: https://www.scobserver.in/wp-content/uploads/2021/12/Diary-No.28315-2021-VOL-1-C-VIJAYAKUMAR-2.pdf
[4] தமிழ்நாடு அரசு, பிற்படுத்தப்பட்டோர், மிகப்பிற்படுத்தப்பட்டோர் மற்றும் சிறுபான்மையினர் நலத்துறை — MBC/DNC வகைப்பாட்டின் விளக்கம். https://www.bcmbcmw.tn.gov.in/aboutus.htm
[5] G.O. Ms. No. 3517/HW, 18 ஜூலை 1960 — கட்டுரையில் வழங்கப்பட்ட ஆவணக் குறிப்பு. இந்த ஆய்வில் அரசாணையின் முழு முதன்மை நகல் இணையத்தில் சுயமாகக் கண்டறியப்படவில்லை; வெளியீட்டுக்கு முன் அரசாணை நகல் அல்லது காப்பக ஆதாரத்துடன் ஒப்பிடுவது பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
[6] சென்னை உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட G.O. Ms. No. 242, Backward Classes Welfare, Nutritious Meal Programme and Social Welfare Department, 28 மார்ச் 1989; MBC/DNC-க்கு 20% தனி இடஒதுக்கீடு பற்றிய பின்னணி. https://indiankanoon.org/doc/13193516/
[7] தமிழ்நாடு அரசு, Reservation Benefits — BC 30% (BC Muslims 3.5% உட்பட மொத்த BC 30%), MBC/DNC 20%, SC 18%, ST 1% என தற்போதைய மாநில ஒதுக்கீட்டு விளக்கம். https://www.bcmbcmw.tn.gov.in/reservbenefits.htm
[8] உச்சநீதிமன்றம், Pattali Makkal Katchi v. A. Mayilerumperumal, Civil Appeal No. 2600 of 2022 மற்றும் தொடர்புடைய வழக்குகள், தீர்ப்பு: 31 மார்ச் 2022. 2021-ஆம் ஆண்டு வன்னியர் 10.5% உள் ஒதுக்கீட்டுச் சட்டம் குறித்த தீர்ப்பு. https://webapi.sci.gov.in/supremecourt/2021/28000/28000_2021_5_1501_34552_Judgement_31-Mar-2022.pdf
[9] தமிழ்நாடு அரசு, Approved List of Backward Classes — Thottia Naicker (including Rajakambalam, Gollavar, Sillavar, Thockalavar and Thozhuva Naicker) என்ற தற்போதைய வகைப்பாடு. https://www.bcmbcmw.tn.gov.in/bclist.htm